بررسی مروری جامعی از پژوهش‌های گذشته که به سرپرستی پژوهشی کالج دانشگاهی لندن (UCL) انجام شده است، پس از دهه‌ها پژوهش، شواهد روشنی مبنی‌بر روی سطح سروتونین یا فعالیت‌های سروتونین علت است، وجود ندارد.

مرور چتری قدیمی (مروری از فراتحلیل‌ها و مرورهای نظام مندی که قبلا انجام شده است) که در تاریخ ۲۰ ژوئیه در مجله Molecular Psychiatry منتشر شد، نشان می‌دهد که احتمال زیاد ناشی از عدم وجود مواد شیمیایی وجود دارد.

یافته‌های مطالعه جدید مکانیسم اثر داروهای ضدافسردگی را مورد پرسش قرار می‌دهد. علت آن است که داروهای ضدافسردگی بیشتر از دسته‌بندی‌کننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) هستند که گفته می‌شود با اصلاح سطح پایین سروتونین عمل می‌کنند. در واقع، هیچ مکانیزم دارویی پذیرفته‌شده دیگری وجود ندارد که بیانگر ضدافسردگی‌ها در آن بر اثرات تأثیرگذار بر آن باشد. پروفسور جوآنا مونکریفنویسنده مقاله و استاد روانپزشکی در کالج دانشگاهی لندن گفت:

اثبات منفی همیشه وجود دارد، اما فکر می کنم که می کنم با اطمینان بگویم که پس از چندین دهه انجام شده است، شواهد قانع کننده وجود ندارد که نشان دهنده آسیب ناشی از ناهنجاری های سروتونین است یا براثر سطوح پایین یا کاهش فعالیت های سروتونین. می شود. محبوبیت تئوری عدم تعادل زیست محیطی با افزایش شدید مصرف مواد ضدافسردگی همراه است. تجویز داروهای ضدسردگی در دهه‌های ۱۹۹۰ به‌شدت افزایش پیدا می‌کند و بسیاری از داروهای ضدسردگی را مصرف می‌کنند، زیرا به این باور رسیده‌اند که آن‌ها به دلیل بیوشی‌ها هستند، اما جدید نشان می‌دهد که این باور بر شواهد نیست.

هدف از مطالعه مروری جدید در نظر گرفتن تمام مطالعات مرتبط بود که در مهم‌ترین حوزه‌های مرتبط با سروتونین و افسردگی منتشر شد. پژوهش هایی که در این مطالعه در نظر گرفته شد، درمجموع، شامل ده ها هزار شرکت کننده می شد.

مطالعاتی که سطح سروتونین و محصولات حاصل از تجزیه و تحلیل آن را در خون یا مایعات مغزی قابل مقایسه انجام داده اند، تفاوت‌ها را بین افراد مبتلا به آسیب و شرکت‌کنندگان سالم (گروه کنترل) پیدا نکرده‌اند.

شواهد ضعیف و متناقض حاکی از سطح بالاتری از فعالیت‌های سروتونین در افراد مبتلا به بیماری‌ها در مطالعاتی که روی گیرنده‌های سروتونین و ترانسپورتر سروتونین (پروتئینی که داروهای بیشتر ضدافسردگی آن را هدف می‌گیرند) قرار می‌دهند، می‌شوند. اگر، دانشمندان می‌گویند این یافته‌ها را احتمالاً با مصرف ضدافسردگی‌ها در افراد مبتلا به پیامدهایی که می‌گویند، ممکن است.

پژوهشگران همچنین مطالعاتی را مورد بررسی قرار دادند که در آن سطح سروتونین به‌طور مصنوعی در صدها فرد کاهش یافته بود. این کار با حذف اسیدآمینه موردنیاز برای ساخت سروتونین از رژیم غذایی شرکت کنندگان انجام شد. گفته شده بود این مطالعات نشان می‌دهند که سروتونین با افسردگی مرتبط است. بارها، فراتحلیلی که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد و نمونه‌ای از مطالعات اخیر نشان می‌دهد که باعث کاهش سروتونین به این روش، باعث می‌شود افراد سالم‌تر شوند.

مقالات مرتبط:

شواهد ضعیفی در حمایت از ارتباط بسیار ناگوار و سروتونین در زیرگروه کوچکی از افراد با شناسایی گروه‌های خانواده افسردگی پیدا شد، اما این تنها شامل ۷۵ شرکت‌کننده و شواهد جدیدتر آن را نمی‌توان کرد.

با توجه به مطالعات بزرگی که شامل ده‌ها هزار بیمار می‌شود و انواع ژن‌های مختلف ازجمله ژن ترانسپورتر سروتونین را بررسی کرده‌اند، از نظر تنوع ژنی تفاوت بین افراد مبتلا به افراد سالم و افراد سالم نمی‌کنند.

این بررسی‌ها بر وقایع استرس‌زای زندگی تأثیر می‌گذارد و نشان می‌دهد که رویدادهای استرس‌زای زندگی بر خطرات احتمالی تأثیر می‌گذارد و هرچه رویدادهای استرس‌زاتری را تجربه کرده است، احتمال می‌دهد بیشتر باشد.

مطالعه اولیه ارتباطی را بین رویدادهای استرس‌زا، نوع ژن ترانسپورتر سروتونین و احتمال احتمال پیدا کرده بود؛ اما مطالعات بزرگ‌تر و جامع‌تر نشان دادند که این نتیجه کاذب بوده است.

تحقیقات‌های فوق منجر به پژوهشگرانِ مطالعه‌ی جدید به این نتیجه برسند که هیچ حمایتی برای این فرضیه وجود ندارد که باعث کاهش فعالیت یا سروتونین می‌شود.

نویسندگان می‌گویند یافته‌های آن‌ها مهم است، زیرا مطالعات مختلف نشان‌دهنده می‌دهند ۵ تا ۹۰ درصد مردم هستند که نتیجه‌شان از سروتونین پایین یا نوعی عدم ترکیب شیمیایی است. بسیاری از دانشمندان و سازمان‌های حرفه‌ای ایده‌ی عدم وجود معتادان را ساده‌سازی بیش از اندازه در نظر می‌گیرند.

همچنین شواهدی وجود دارد که این باور را می‌دهد که خلق‌وخوی افسرده ناشی از عدم ترکیب مواد شیمیایی است، باعث می‌شود افراد درمورد احتمال بهبودی و امکان مدیریت خلق‌وخو بدون کمک پزشکی خوشبین نباشند. این مهم است، زیرا بیشتر افراد در مقطعی از زندگی خود معیارهای استرس یا افسردگی را دارند.

پژوهشگران همچنین شواهدی را از فراتحلیل بزرگی پیدا کردند که نشان می‌داد سطح سروتونین در خون که داروهای ضدافسردگی را مصرف می‌کند، پایین‌تر است. آن‌ها به نتیجه می‌رسند که برخی از آنها با این احتمال سازگاری دارند که مصرف‌کننده‌ها آن‌ها را کاهش می‌دهد. به‌گفته‌ی پژوهشگران، افزایش سروتونینی که برخی از داروهای ضدافسردگی در کوتاه‌مدت باعث آن می‌شوند، می‌توانند باعث بهبودی در مغز شوند و درازمدت اثر معکوسی داشته باشند.

مطالعه‌های جدید اثربخشی ضدافسردگی‌ها را بررسی نکردند، نویسندگان خواستار انجام پژوهش‌های بیشتر هستند و درمان‌هایی را می‌توان توصیه کرد که به‌جای داروی ضدافسردگی‌ها روی رویدادهای استرس‌زای زندگی افراد معتاد شود. آن‌ها به روش‌هایی که ماندند روان‌درمانی، ورزش، ذهن‌آگاهی یا پرداختن به عوامل عوامل فقر، استرس و تنها اشاره می‌کنند، می‌شوند. پروفسور منکریف گفت:

نباید به احتمال زیاد گفته شود که باعث کاهش سروتونین با عدم ترکیب شیمیایی می شود و نباید آن را به این باور برسانند که ضدافسردگی ها با هدف قرار دادن این ناهنجاری های اثبات شده عمل می کنند. نمی‌دانیم که ضدافسردگی‌ها دقیقاً چه تأثیری بر روی مغز دارند و چنین اطلاعات نادرستی را به مانعی برای تصمیم‌گیری دریافت می‌کنند که آن را در مصرف یا عدم مصرف داروهای ضدافسردگی می‌دهند.

دکتر مارک هوروویتسیکی دیگر از نویسندگان مقاله گفت:

به من آموزش داده شده بود که دانشجویان از سروتونین پایین هستند و من هم همین را به آموزش می‌دادم. شرکت در این پژوهشگر آگاه‌کننده بود و احساس می‌کردم چه فکر می‌کردم درست باشد، برعکس بوده است. یکی از جنبه‌های جالب در مطالعاتی که به بررسی وقایع قوی نامطلوب می‌پردازد، می‌گوید که نشان می‌دهد خلق‌و‌خوی افسرده پاسخی به زندگی افراد است و نمی‌توانم آن را در یک معادله شیمیایی ساده خلاصه کنم.

پروفسور مونکریف افزود:

هزاران فرد از عوارض جانبی داروهای ضدافسردگی و نیز از عوارض ناشی از مصرف این داروها رنج می برد. بااین‌حال میزان مصرف این داروها رو به افزایش است. ما معتقدیم که این وضعیت تا حدودی از این باور نادرست است که علت عدم وجود مواد شیمیایی است، نمی‌گیرم. زمان آن فرارسیده است که به مردم اطلاع می دهند که این باور بر شواهد علمی نیست.

نویسندگان هشدار می‌دهند هر کسی که قصد قطع مصرف داروهای ضدافسردگی را دارد، با توجه به خطر عوارض نامطلوب پس از قطع مصرف، باید با فرد متخصص تصمیم بگیرد. پروفسور مونکریف و دکتر هوروویتس درحال انجام پژوهش‌هایی برای بررسی این مسائل هستند که بهترین روش مصرف مصرف ضدافسردگی‌ها چیست.

اگر دوست داشتی امتیاز دادن یادت نره!