امروز نزدیک به ۸ میلیون نفر روی کره خاکی ما زندگی می‌کنند، اما سیاره‌ها همیشه آنقدر شلوغ نبوده است. 300 هزار سال قبل، زمانی که انسان‌های ساکن (هومو ساپینس‌ها) هستند، احتمالاً برای اولین بار روی زمین پدیدار، جمعیتی حدود 10 تا 100 هزار نفر هستند.

به نقل از خبرگزاری لایوساینس، جوئل ای. کوهنمدیر آزمایشگاه جمعیت در دانشگاه راکفلر و دانشگاه کلمبیا در شهر نیویورک می‌گوید در ابتدا تعداد انسانها کم بود. تقریباً ۳۵ هزار طول تا جمعیت انسان‌ها دو برابر می‌شود. پس از اختراع کشاورزی بین ۱۵ تا ۱۰ هزار سال قبل، جمعیت انسان‌های کره زمین به ۱ تا ۱۰ میلیون نفر رسید. بعد از آن 100 سال طول کشید تا جمعیت جهان دو برابر شود. در قرن شانزدهم زمان مورد نیاز برای دو برابر شدن جمعیت به حدود 300 سال رسید. در آغاز قرن نوزدهم نیز تنها 130 سال لازم بود تا جمعیت افراد روی سیاره دو برابر شود.

بین سالهای ۱۹۳۰ تا ۱۹۷۴ نیز جمعیت زمین دوباره دو برابر شد. این بار تنها ۴۴ سال برای دو برابر شدن جمعیت جهان لازم بود؛ اما آیا باید انتظار داشته باشید که جمعیت جهان با همین سرعت به رشد خود ادامه دهد؟ آیا حقیقتاً یک گنجایش را برای تعداد انسانهایی که روی سیاره ما زندگی می‌کنند وجود دارد؟

آنتونی فان لیوونهوک، دانشمند هلندی و مخترع میکروسکوپ در سال 1679 پیش بینی کرد زمین را در 13.4 میلیارد انسان را خود جای دهد. بنا به محاسبه‌های فان لیونهوک، هلند یک بخش از سال 1340 از زمین‌های قابل‌سکونت کره زمین را تشکیل می‌دهد. بنابراین، جمعیت یک میلیون نفری هلند در آن دوران را در عدد ۱۳۴۰۰ ضرب می‌کرد (جمعیت کره زمین در قرن هفدهم حدود ۵۷۹ میلیون نفر بود).

اکنون کوهن که حدود 40 سال در این زمینه تحقیق می‌کند، 65 تخمین مختلف را که از یک نفر تا یک تریلیون نفر، مورد بررسی قرار گرفته است. کوهن توضیح می‌دهد تخمین‌های پراکنده از تعداد افرادی که کره زمین تحمل آن‌ها را بیشتر و بیشتر می‌کند. به همین دلیل، باید گفت که توافق‌های زیادی در مورد جمعیت کره زمین وجود ندارد.

تعداد انسانهایی که کره زمین گنجایش آن را دارد، یک عدد ثابت نیست

مهندسان در ابتدا از عبارت «گنجایش بُرد» برای توصیف باری که یک کشتی می‌تواند حمل کند می‌تواند استفاده کند. در قرن نوزدهم این اصطلاح در مدیریت حیات‌وحش به کار رفت. پس از آن نوبت بررسی تا از این مفهوم در بومشناسی استفاده کنند. گنجایش در بوم‌شناسی به جمعیت یک گونه جانوری که یک زیستگاه قادر به تحمل آن است گفته می‌شود.

در یک زیستگاه اگر میزان زادولد و مرگ ومیر برابر باشد، جمعیت نیز ثابت می‌ماند. اما تغییرات محیطی، مانند یا بیماری می‌تواند گنجایش زیستگاهی را افزایش دهد یا کاهش دهد. حال، اگر جمعیت انسان‌ها را به میان می‌آید، گنجایش برد هم به موارد طبیعی و هم انتخاب‌های انسان‌ها وابسته است. محدودیت های طبیعی شامل مواد غذایی و محیط های غیرقابل سکونت است. انتخاب‌های انسان‌ها نیز شامل مبادله‌های اقتصادی و فرهنگی مانند تولید و مصرف کالا، نرخ تولد، متوسط ​​طول عمر و مهاجرت می‌شود.

نرخ تولد در جهان

به مرور بیشتر با رسیدن به مرحله ای از توسعه فرهنگی، اجتماعی و به سمت وسوی آمار دو فرزند به ازای هر زوج و کمتر از آن پیش می‌روند.

پاتریک گِرلند از مرکز جمعیت سازمان ملل متحد در نیویورک می‌گوید: «ترکیبی از بقا و زادولد نقش مهمی در آینده جمعیت جهان ایفا خواهد کرد. اگر نسبت به دو فرزند از هر زوج را داشته باشیم، می‌توانم جمعیت کمابیش را متصور شود. وقتی که یک مقدار کوچکتر از دو را در نظر بگیریم، جمعیت نسل به‌نسل کوچکتر می‌شود. حال اگر عددی بالاتر از دو را مدنظر قرار دهید و مرگ‌ومیر کاهش پیدا کند، جمعیت طبیعتاً افزایش پیدا خواهد کرد.»

تعداد زیادی از کم‌درآمد نرخ زادولد بالا و خانواده‌های پرجمعیتی دارند، اما در همین حال، نرخ بالای مرگ‌ومیر نوزادان و متوسط ​​طول عمر کمتری دارند. گرلند گفت: «به مرور بیشتر با رسیدن به مرحله مشخص از فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی به سمت و سوی آمار دو فرزند به ازای هر زوج و کمتر از آن پیش‌روند». این معنی است که بهبود مراقبت‌های بهداشتی باعث افزایش متوسط ​​طول عمر در این کشور می‌شود، در همین حال از سوی دیگر، کاهش می‌یابد.

رشد جمعیت جهان در دهه ۱۹۶۰ به اوج رسید و پس از آن، روندی آهسته را انجام داد. بر اساس آمار مرکز جمعیت سازمان ملل متحد در سال ۱۹۵۰، نرخ تولد در آن سال ۵٫۰۵ نوزاد به ازای هر زن بود. در سال ۲۰۲۰ این عدد به ۲٫۴۴ نوزاد به ازای هر زن رسید.

مقالات مرتبط:

درحال‌حاضر، باور باور بر این است که جمعیت جهان در یک قرن حاضر بار دیگر به اوج می‌رسد. بنابر پیش‌بینی‌ها، جمعیت جهان در دهه ۲۰۸۰ به ۱۰/۴ نفر از افراد خواهند رسید و تا سال ۲۱۰۰ در همان سال باقی خواهند ماند. اما گرلند دارد که این اعداد و ارقام تنها گمانه‌زنی‌های جمعیت‌شناسان هستند و ممکن است کاملاً متفاوت باشند.

تعداد انسانهایی که کره زمین گنجایش آن را دارد، یک عدد ثابت نیست. میزان تولید و مصرف مصرف روی محیطی در محیط پیرامون چه جمعیتی را داشته باشد، می‌گذارد. می‌گوید: «وقتی بحث گنجایش را در میان می‌آید، نحوه تولید و مصرف می‌برد. [منابع] است و چه کسانی به چه منابعی و چگونه دسترسی دارند.»

برای مثال، پژوهشی که در سال ۲۰۱۷ انجام شد، خود را روی گیاهخواری تمام جمعیت کشور گذاشته بود. به باور بسیار، در صورتی که تمام زمین‌های کشاورزی آمریکا به جای تولید حیوانات، غذای انسان‌ها را تولید می‌کنند، این کشور به جز جمعیت فعلی خود، ظرفیت غذای ۳۵۰ میلیون نفر را نیز خواهد داشت.

به گفته مکس روزرمدیر برنامه توسعه جهانی آکسفورد مارتین، پردرآمد که زنان آن را به آموزش و روش‌های تنظیم دسترسی خانواده دارند، به نسبتی با درآمد متوسط ​​و کم، نرخ تولد کمتر و خانواده‌های کوچک‌تری دارند. به عبارت دیگر، شاید برای تعداد انسان‌هایی که زمین تحمل پذیرایی از آن‌ها را داشته باشد، نمی‌دانیم دقیقاً این چقدر است. در واقع، جمعیت جهان بر میزان تولید، مصرف و مدیریت منابع متفاوت است.

اگر دوست داشتی امتیاز دادن یادت نره!