اوایل سال ۲۰۲۰، پرنده‌شناسی به نام نوآ استریکر خود را در حال قدم زدن در میان هزاران پنگوئن ریش‌خطی در جزیره الفنت دید. جزیره الفنت، جزیره کوچک دورافتاده‌ای پوشیده از برفی در نزدیکی شبه‌جزیره جنوبگان است. استریکر می‌خواست سرشماری کلنی پنگوئن‌های جزیره را که از سال ۱۹۷۰ به‌درستی انجام نداد، انجام داد. استریکر دانشجوی دانشگاه استونی بروک در نیویورک و نیز نویسنده و مشاهده‌گر حرفه‌ای پرندگان گفت: «هرگز آن منظره، صداها و بوها را فراموش نخواهم کرد.»

بررسی‌های استریکر و همکارانش نشان‌دهنده تعداد پنگوئن‌های ریشخطی در حال کاهش است. اما با وجود این بزرگ‌ترین موضوع، این یکی از کلنی‌های پنگوئن‌های روی زمین را تشکیل می‌دهد که در برخی از مناطق جنوبگان در قالب میلیون‌ها پرنده هم جمع می‌شوند. شمارش پرندگان برای استریکر خسته کننده نیست. موضوع شمارش پرندگان چند سال پیش شروع شد، وقتی به این فکر افتاد که چه تعداد سار در دسته‌های ساری که در آسمان موج می‌زند، وجود دارد.

استریکر گفت: «آنها خیلی زیبا هستند و تقریباً شبیه دود هستند و این باعث می‌شود با خود فکر کنید تعدادشان چقدر است.» او کشف کرد که تقریباً یک میلیون پرنده در دسته سار وجود دارد که همه به‌طور هماهنگ حرکت می‌کنند. این کشف شد استکر به این سوال فکر می کنم که فراتر از پرندگان، بزرگ ترین گروه از حیواناتی که ثبت شده است، کدام است؟ پاسخ به این سوال ما را به مکان‌های بسیار جالبی می‌برد؛ به گذشته، به آسمان، به اقیانوس و به دشتهای بیابانی. این اثبات بسیار خوبی از فراوانی جانوری روی زمین است. اما همچنین به نقش انسان در کاهش و حتی افزایش آن اشاره می کند.

گله کل های یالدار / Wildebeests

کل‌های یالدار اندازه گله بزرگی دارند؛ اما بزرگ‌ترین گروه حیواناتی که ثبت شده است.

وقتی استریکر به کار غیرمعمول خود می‌پردازد، اکتشافات خود را در کتابی با «زندگی شگفت‌انگیز پرندگان و آنچه درمورد انسان هستند، می‌کنند»، منتشر کرد. همان طور که به عنوان مشخص است، پرندگان از مدعیان اول به عنوان پرشمارترین گروه هستند. با تعداد یک میلیون پرنده در یک دسته، تعداد سارها بسیار بالا است. اما تعداد پنگوئن‌های ریشخطی از آن‌ها بیشتر است و در جزایر ساندویچ جنوبی در نزدیکی جنوبگان به دو میلیون پرنده هم می‌رسد.

این پنگوئن‌های شگفت‌انگیز بسیار عقب‌تر از سرخ‌پرک‌های نوک‌سرخ هستند: این کوچکی در دسته‌های چند میلیونی در ساوانا و علفزارهای آفریقای جنوب صحرا جمع می‌شود. استریکر گفت: «فکر می‌کنم که آن‌ها اکنون به‌عنوان پرشمارترین گونه‌های پرنده در جهان در نظر گرفته می‌شوند. آن‌ها دسته‌های بزرگی در قالب میلیون‌ها (ده‌ها میلیون و شاید صدها میلیون) پرنده را تشکیل می‌دهند.»

از دلایل موفقیت بالای سرخ‌پرک‌های نوک‌سرخ به‌عنوان یک نوع، ممکن است توسعه کشاورزی باشد: این پرندگان بذر الف‌ها را می‌خورند؛ اما سراغ مزارع غلات هم می‌روند. از این رو، کشاورزان زحمتکشی که هر ساله از محصولات جو، گندم سیاه و سورگوم خود را به خاطر آن‌ها از دست می‌دهند، از این پرندگان متنفر هستند.

پنگوئن های ریش خطی / Chinstrap penguins

پنگوئن‌های ریش‌خطی (Pygoscelis Antarctica) در جزیره الفنت در نزدیکی شبه‌جزیره جنوبگان

تعداد سرخ‌پرک‌ها به‌قدری زیاد است که مشاهده‌گران می‌توانند پنج ساعت طول بکشد تا یک گروه از آن‌ها از بالای سر عبور کند. اما این جا جایی است که این گونه تسلیم پرنده پرجمعیت‌تری می‌شود که زمانی در آسمان آمریکا بسیار بود: کبوتر وحشی. استریکر «داستان‌هایی که از وجودشان می‌گویند که می‌گویند و از یک دسته از کبوترهای وحشی می‌گذرند، ساعت‌ها یا حتی روزها از بالای سر آن‌ها پرواز می‌کنند».

گروهی از کبوترهای وحشی در سال ۱۸۶۶ به عرض ۱/۶ کیلومتر و طول ۴۸۲ کیلومتر ثبت شد و تعداد کبوتر در هر مایل مربع و اندازه گروه، تخمین زده شد که شامل حدود ۳/۵ میلیارد پرنده باشد. البته این موضوع از این بود که شکار باعث انقراض این گونه موفق شود. بنابراین، با این آمار کلان، آیا این کبوتر دوران جایزه پرجمعیت‌ترین موجود روی زمین را می‌گیرد؟ صبر کنید، هنوز چند مدعی دیگر وجود دارد که باید در نظر بگیرید.

وقتی نگاهمان را از آسمان می‌گیریم و به اعماق اقیانوس می‌بریم، رکوردهایی از گونه‌های ماهی‌های خصوصی شاه‌ماهی اطلسی است که یک گروه از آن‌ها می‌توانند بیش از چهار ماهی باشند. گونه های دیگر به این ارقام نزدیک؛ اما آنقدر چشمگیر هستند که سزاوار به آن‌ها نیز اشاره کنیم. این گونه‌ها شامل پستانداران مهاجری مانند غزال جهنده و کل یالدار در جنوب آفریقا هستند که در گذشته در گله‌هایی مشتمل بر بیش از یک میلیون راس جمع می‌شدند و گروه‌هایی را تشکیل می‌دادند که برای هفته‌ها در ساوانای داغ رژه می‌رفتند.

خفاش‌ها نیز در میان این گونه‌ها جای می‌گیرند: در تگزاس، غاری وجود دارد که بیش از ۲۰ میلیون خفاش دم‌آزاد برزیلی را در خود جای داده است. بااین‌حال، جانوری وجود دارد که تجمعات عظیمش همه این رقیبان را پشت سر می‌گذارد. در اوایل سال جاری در شرق آفریقا پرده‌های از حشرات آسمان را فرا گرفت که وسعت آن به حدود ۲۴۰۰ کیلومتر مربع می‌رسید. امیلی کیماتی، پژوهشگر مرکز بین‌المللی فیزیولوژی و بوم‌شناسی حشرات در کنیا می‌گوید: «مانند پتوی سیاهی بود که روی ابرها را گرفت. حتی دیدن ابرها هم بود.»

این دسته از ملخ بیابانی تشکیل شده بود که هرازگاهی در تعداد بالا در شرق و شمال آفریقا و نیز بخش‌هایی از شمال و جنوب آسیا دیده می‌شوند. آن رویداد خاص بزرگ‌ترین دسته‌های ملخ‌ها بود که طی ۲۵ سال گذشته در شاخ آفریقایی دیده شد. کیماتی روی ملخ‌های بیابانی مطالعه می‌کند، گفت، نقشه‌های تخمین می‌زنند که تراکم ملخ‌ها حدود ۵۰ میلیون در هر کیلومتر مربع است، بنابراین، دسته ملخ سال ۲۰۲۰ تقریباً شامل ۲۰۰ میلیارد ملخ می‌شود. اندازه جمعیت این گونه می‌تواند در بازه زمانی سه‌ماهه، ۲۰ برابر شود.

ملخ های بیابانی در کنیا / ملخ صحرا

تصویری که ۹ فوریه ۲۰۲۱ گرفته شده است، دسته‌ای از ملخ‌های بیابانی را نشان می‌دهد که در کنیا زمین را پوشانده است.

آن‌چه کیماتی درمورد آن نگران است، این است که دسته‌های ملخ‌ها تا چه حد می‌توانند بزرگ‌تر و فروان‌تر شوند. ملخ‌های بیابانی برای رشد به نیاز دارند: گرما و چیزهایی که برای بیرون آمدن از تخم‌های درون شن‌های صحرا بیرون بیایند، بسیار مهم است. این است که تغییرات اقلیمی این شرایط را در گستره وسیعی از آن‌ها افزایش می‌دهد. کیماتی گفت: «این نواحی خشک‌تر می‌شوند و وقتی بارندگی رخ می‌دهد، سیل‌آسا خواهد بود. این شرایط در حال فراوان شدن است. این مناطق برای تولیدمثل ملخ‌ها مساعدتر می‌شود.»

مقالات مرتبط:

در این مورد، جمع‌آوری حیوانات در کنار هم صرفاً منظره‌ای تماشایی نیست. یک دسته گرسنه از ملخ‌ها می‌تواند در چند ساعت محصولات کشاورزان را از بین ببرد و معیشت آن‌ها را از بین ببرد و ناامنی غذایی میلیون‌ها نفر را افزایش دهد. کیماتی در تلاش است که در پژوهش خود با این چالش بزرگ مقابله کند. او در مطالعه‌ای که ماه ژوئیه در مجله علمی گزارش‌های منتشر شده منتشر شد، از داده‌های هواشناسی همراه با الگوهای تولیدمثل ملخ‌های بیابانی برای ایجاد مدل‌هایی استفاده می‌شود که به‌طور دقیق پیش‌بینی می‌شود که احتمال تولید آن در کدام مناطق جغرافیایی بیشتر است.

کیماتی امیدوار است که به ایجاد سیستم‌های هشداردهنده کمک کند که از آن‌ها استفاده می‌کنند. دویست میلیارد بهت‌آوری است. اما سوابق تاریخی حاکی آن است که اگر شرایط مناسب باشد، دسته‌های ملخ می‌توانند بسیار بزرگ‌تر شوند.

در سال 1875، هواشناس آماتوری به نام آلبرت چایلد، گذرگاه بزرگی از ملخها را که بخش بزرگی از غرب آمریکا را پوشاندند، به تماشا نشستند. این گونه ملخ کوهستان راکی ​​بود که چایلد تخمین زد که حدود 512800 کیلومتر مربع را پوشانده بود. این رویداد به «هجوم آلبرت» معروف شد، تخمین‌های چای‌لد حاوی نه میلیون‌ها، نه میلیاردهاست که تریلیون‌ها حشره بود (به‌طور دقیق سه و نیم تریلیون).

این رویداد بزرگ‌ترین تعداد حیوانات در یک گروه باشد که توسط انسان‌ها ثبت شده است. ملخ‌های کوهستان راکی ​​از آن زمان منقرض شده‌اند. اما پرواز تاریخی آن‌ها درمورد ملخ‌های دیگری است که در سراسر سیاره دیده می‌شوند، هشدار می‌دهند.

تجسم چند تریلیون حشره بسیار سخت است. اما صبر کنید. اگر درمورد تعریف گروه آزادانه‌تر فکر کنیم، هنوز مدعی دیگری در فهرست ما وجود دارد. علت آن است که در زیر سطح زمین، موجودات را می‌یابیم که در کلنی‌های بزرگی جمع می‌شوند که آن‌ها را به‌عنوان یک واحد تجسم می‌کنند.

منظور ما چه آرژانتینی است که حدود صد سال بیش از آن ناخواسته از آمریکای جنوبی وارد اروپا شد. این موجود سخت‌کوش بزرگ‌ترین کلنی‌های موجود در سراسر جهان را تشکیل داده است: کلنی بزرگی که تا ۶ هزار کیلومتری زیر زمین در بخش‌های بزرگی از اروپا امتداد دارد. این گستره از چند صد لانه تشکیل شده است که هریک دارای میلیاردها مورچه است. بنابراین، احتمالاً کل سیستم درمجموع دارای تریلیون‌ها مورچه باشد؛ اما کار شمارش این حشرات چالش‌برانگیز است.

این امر نشانگر پاسخگویی به این سؤال ساده است که کدام گروه بزرگ‌ترین گروه را تشکیل می‌دهند. استریکر گفت: «به نظر می‌رسد که چنین سؤالی قابل‌سنجش باشد. بااین‌حال، هرچه بیشتر به آن فکر کنید، با تعیین منظورتان از گروه چیست، سخت‌تر می‌شود. تخمین تراکم های بزرگ است. علاوه بر این، همان‌طور که مورد ملخ‌ها نشان می‌دهد، هرچه درک‌تر بررسی کنیم، متوجه می‌شویم که نمی‌توانم بدون صحبت کردن درمورد خودمان به آن پاسخ بدهم.»

کاهش و افزایش جمعیت‌های حیوانی چیزی نیست که بتوانیم آن را از تأثیرات انسانی جدا کنیم. بنابراین، شاید تامل درباره حیات فراوان روی زمین و نقشی که انسانها در کاهش و افزایش آن دارند، به ما کمک کند تا بهتری برای محافظت از آن انجام شود.

اگر دوست داشتی امتیاز دادن یادت نره!