احتمالاً شما هم یک بار از شخصی شنیده می‌شوید یا در جایی که دیوارهای بزرگ چین را به‌قدری بزرگ و متمایز می‌کنید که می‌توان حتی از فضایی که آن را دید. آیا چنین موضوعی حقیقت دارد؟ در واقع آیا اصلاً ممکن است بتوانیم سازه‌های ساخت دست بشر را از خارج از اتمسفر زمین به‌نحوی بسازیم که از برخی اشاره‌ها می‌شود، رؤیت کرد؟

برای پاسخ به این سوال در وهله‌ای نخست باید فضا به‌عنوان مرزی برای پایان یافتن اتمسفر زمین را تعریف کنیم. خط کارمان که به افتخار فیزیکدانی به همین اسم نام‌گذاری شده، به‌طور کلی به‌عنوان مرز بین اتمسفر زمین و فضای شناخته می‌شود. عموماً خط کارمان در دریای صد کیلومتری نسبت به سطح آزاد تعریف می‌شود.

تعریف فوق و خود مطرح کردن خط کارمان به چند سوال اساسی دیگر را پیش رو می‌گذارد. سوال‌هایی در مورد این که این ارتفاع حدود صد کیلومتری چه چیزی دیده می‌شود؟ آیا شخصی که روی خط کارمان قرار دارد در یک روز آفتابی قادر خواهد بود برای مثال دیوار بزرگ چین یا اهرام بزرگ جیزه را ببیند؟ در واقع برخی از سازه های ساخته شده از دست انسان را می توان از چنین ارتفاعی تشخیص داد. بااین‌حال بعید به نظر می‌رسد که نام این سازه‌ها را به‌ذهن خطور کند.

مقاله مرتبط:

معدن بینگم کنین در ۳۲ کیلومتری جنوبشرقی شهر سالت‌لیک در ایالت یوتا در ایالات متحده آمریکا قرار دارد. این معدن طبق آمار انجمن تحقیقات دانشگاه‌ها بزرگ‌ترین گودال ساخت دست بشر و معدن‌ترین معدن روباز جهان به‌شمار می‌رود. این معدن بسیار بزرگ با عمق نزدیک به یک کیلومتر و چهار کیلومتر نه‌تنها به‌راحتی از خط کارمان بدون نیاز به ابزار بزرگ‌نمایی دیده می‌شود، اما برخی گزارش‌ها در فضاهای فضایی فضای مجازی ناسا هنگام گردش در مدارهایی با ارتفاع ۳۰۵ تا ۵۳ کیلومتری به‌راحتی می‌توانستند. بزرگ مصنوعی را تشخیص دهنده.

توضیحات بنابر ناسا سد سه‌دره که روی رود یانگ‌تسه در چین ساخته شده است هم از فضای قابل‌مشاهده است. به گزارش خبرگزاری فرانس‌24 این سد بزرگ‌ترین تولیدات برق (از بین تمام نیروگاه‌ها) و احتمالاً پرهزینه‌ترین سد برق‌آبی ساخته‌شده در جهان است. سد سه‌دره ۱۸۵ متر ارتفاع و طول آن به دو کیلومتر می‌رسد.

جزایر نخل دوبی از فضا

در این تصویر، جزایر نخل ساخته شده در دبی را می‌بینیم. فرآیند ساخت جزایر نخل شامل لایروبی شن و ماسه از کف خلیج فارس و سپس پاشیدن آن ماسه روی مناطق مناسب برای ایجاد اشکال مورد نظر است. فناوری ماهواره‌ای در ساخت این جزایر نقش داشته است. زیرا کشتیهای شن‌پاشی برای تعیین مکانهای تعیین شده خود به خوانشهای ماهواره‌ای موقعیت‌یابی جهانی (GPS) متکی هستند.

آن‌طور که در وب‌سایت ناسا آمده، یکی دیگر از ابزارهای مهندسی که از خط کارمان قابل مشاهده است مجمع الجزایر نخل جمیرا در امارات متحده عربی است. علاوه بر این، فضانوردان ایستگاه فضایی بین‌المللی با کارکردن یک لنز 800 میلی‌متری در ارتفاع متوسط ​​400 کیلومتری می‌توانند از این جزایر مصنوعی به‌طور واضح و واضح عکس‌برداری کنند.

بنا به گفته‌ی کرس هدفیلدفرمانده سابق ایستگاه فضایی بین‌المللی، به شرایط نوری می‌توان برخی از بزرگراه‌ها را از میان برهوت‌های مانند صحراها نیز از فضای تشخیص داد.

حال به سؤال اصلی مقاله می‌رسیم. آیا می‌توانم احرام بزرگ جیزه را از فضا با چشم غیرمسلح رؤیت کرد؟ به نظر می‌رسد در این بین فضانوردان و اختلاف نظر وجود دارد. تیم پیک، فضانورد بریتانیایی می‌گوید چنین کاری نیست و امکان مشاهده اهرام مصر بدون ابزارهای کمکی وجود ندارد. بااینحال او نیز معتقد است که با استفاده از یک لنز ۸۰۰ میلی‌متری می‌توان سازه‌های بزرگ زمین را با نمایان شدن نسبی رصد کرد. از طر دیگر، لیروی چیائو، فضانورد ناسا و فرمانده سابق ایستگاه فضایی بین‌المللی اصرار دارد که در هنگام اقامت در ایستگاه موفق به رؤیت هرم‌های جیزه شده است.

چیو در این مورد میگوید:

می‌توان پدیده‌های بسیاری را از ایستگاه‌های فضای بین‌المللی حتی با چشم غیرمسلح دید. برای مثال من یک بار برای هرم‌های بزرگ را با تله‌فوتو پیدا کنم. وقتی شرایط نوری و هوایی مناسب باشد با چشم غیرمسلح می‌توان دو هرم بزرگ‌تر را به‌صورت دو نقطه تشخیص داد.

اکنون نوبت به معروف‌ترین مثال از سازه‌های قابل‌رؤیت از فضای می‌رسد: دیوار بزرگ چین. اشتباه بودن این افسانه رسماً ثابت شده است. دیوار بزرگ چین را نمی توان از فضا با چشم غیرمسلح دید و این کار را از فضای پیمای مدارگرد انجام داد. هدفیلد با این موضوع در یک توئیت نوشت:

[دیوار بزرگ چین] بسیار باریک است که به آن با خطوط طبیعی آن منطقه و رنگهایش آمیخته شده است.

در واقع چیائو که اولین عکس از دیوار بزرگ چین را از فضای ثبت کرده اعتراف می‌کند که هنگام ثبت این تصویر نیز نمی‌توان دیوار را دید. اما چیائو به این مورد اشاره می‌کند که شهرهای متعددی از فضای قابل رؤیت هستند. ادعایی که توسط فضانورد سابق ناسا، کلیتون اندرسون، همچنین شده است. در سال ۲۰۰۷ کلیتون ۱۵۲ روز در ایستگاه فضایی بین‌المللی است. او میگوید:

وقتی از پنجره‌ای ایستگاه فضایی بین‌المللی بین‌المللی به‌زمین نگاه کنید، می‌توانید شهرها را به‌صورت لکه ببینید. یکی از شهرهای موردعلاقه من اوماها در نبراسکا بود که اولین بار به صورت یک لکه‌ی بزرگ خاکستری دربرابر چشمانم ظاهر شد. همین‌طور شهر کوچک‌تر لینکلن در نزدیکی اوماها نیز به‌صورت یک لکه‌ی خاکستری نه‌چندان بزرگ به‌نظر می‌رسید.

اندرسون همچنین اشاره می‌کند که ما می‌توانیم نواحی پشت برخی از سدها و جاهایی را که آب در آن‌ها جمع‌آوری شده‌اند نیز به‌راحتی از فضا ببینند. اما تشخیص خود سدها کار راحتی نیست. وقتی در مورد تأثیر عامل اصلی طبیعی که از دیده می‌شود پرسیده شد در جواب گفت:

سوال سختی است من شخصاً صحرای بزرگ آفریقا را دوست داشتم. هربار که از فراز آن عبور می‌کردم، به نظر می‌رسید، به‌خصوص دریچه‌ای لنز دوربین.

اگر دوست داشتی امتیاز دادن یادت نره!