مدل‌های مختلف مردم از گجت‌های پوشیدنی هوشمند وام‌دار فیلم‌های علمی-تخیلی است که نقش اول را به عنوان مثال با ساعت خارق‌العاده‌ای که روی مچ بسته خودروی خود را فرا می‌خواند یا با اشاره‌های آن را به اسلحه‌ای مرگبار می‌کند، بازی می‌کند. چه بخواهیم چه نخواهیم اکثر ما حداقل یکبار با داشتن ساعت و سایر پوشیدنی های هوشمند اینچنینی فکر کرده ام. علاوه بر این، در چند سال گذشته و با ورود ساعت‌ها و دست‌بندهای هوشمند و سایر گجت‌های پوشیدنی هرروز امید برای دستیابی به فناوری‌های تخیلی بیشتر است. در واقع می‌توانم این ابزارهای رنگ‌وبوی تخیلی‌بودن را از دست داده و به هدف در ذهن طراحان و شرکت‌ها درآمده‌ام بگویم. پس آیا زمان آن نرسیده است که گوشی های هوشمند جای خود را به مدل های پوشیدنی بدهند؟

به‌ویژه این پرسش در سایه‌ی شایعه‌های مرتبط با عینک‌های واقعیت‌های غول‌های فناوری مانند گوگل، اپل و متا درخشان‌تر می‌شود و بیشتر ذهن را به خود می‌کشد تا آنجا که به نظر می‌رسد عده‌ای انتظار دارند هرچه زودتر پوشیدن گوشی‌های هوشمند را جایگزین کنند. این ابزارها در انواع فیلم ها و بازی های ویدئویی علمی-تخیلی بهچشم میخورند. از این‌ها، راحت در گذشته استفاده از پوشیدنی وجود دارد، برای مثال، فرض کنید به‌جای مراجعه کنید به اندروید آتو هنگام رانندگی یا نصب‌کردن گوشی موبایل روی داشبورد خودرو، می‌توانید از همان عینکی که روی چشم گذاشته می‌شود برای استفاده، در این صورت. سرعت و دقت جهت‌یابی بسیار بهبود می‌یابد.

شاید ساعتهای هوشمند پوشیدنی کمتری برای انجام این کارها داشته باشند. اما از نظر تئوری، دلیلی وجود ندارد که این دسته از لوازم پوشیدنی نمی توانند کارهای روزمره موبایل مانند تماسی و وبگردی را انجام دهند.

بااین‌حال، هنوز عجله نکنید و نفس نفسی بکشید، چرا که بر سر راه آینده‌ای کاملاً پوشیده‌ای وجود دارد. در ادامه مقاله قصد داریم برای آینده سراسری پوشیدنی را بررسی کنیم. مانند گذشته همراه زومیت باشید.

سازنده‌ها: قدرت قدرت

تراشه S7 اپل واچ سری ۷

برخی از تصورات می‌سازند که پردازنده‌ها بزرگ‌ترین محدودیت‌ها و موانع موجود در راه حل جایگزینی پوشیدنی با گوشی هوشمند به‌حساب می‌آیند. اما از جهاتی، درحال‌حاضر پردازنده‌ها قوی‌ترین حلقه در زنجیره هستند. دستگاه‌هایی مانند ساعت هوشمند سامسونگ گلکسی واچ 4 بالأخره از فرازونشیب‌های عملکرد بسیار روانی ارائه می‌کند و ازطرفی دیگر، اپل واچ سری 7 آنچنان قدرتمند است که کاربر می‌تواند روی آن از یوتیوب ویدئو تماشا کند یا با خرید بندهای شرکت‌های ثالث، امکان تماس ویدئویی ازطریق اپل واچ. را برای خود فراهم کند.

مقاله مرتبط:

از سویی دیگر، اوضاع در دنیای واقعیت‌افزوده بهتر هم می‌شود. شاید هدست واقعیت مجازی متا Quest 2 در حالت مستقل به‌اندازه‌ای زمان ارتباط با کامپیوتر شخصی جذاب به‌نظر نرسد؛ اما می‌توان بازی‌هایی مانند Pavlov و Superhot را در حالت untether اجرا کرد، نشانه‌ای امیدوارکننده‌های تلگراف خواهد شد. تحت نظارت مارک زاکربرگ، شرکت متا هدست Quest 2 را هم به‌عنوان ابزار بهره‌وری و هم به‌عنوان پایه و اساس متورس چندین مبهم شرکت قرار داده است.

دیگر موضوع مورد نیاز، طراحی فضای محصول و چینش قطعات به شمار می‌رود. هدست‌های واقعیت افزوده با وجود اندازه‌هایی که تقریباً همان فضای موجود را دارند در یک گوشی هوشمند برای فضای ذخیره‌سازی دارند، افرادی که انتظار دارند باریکتری را طراحی کنند، برای پوشیدن لباس‌هایی مانند ساعت‌های هوشمند و عینک‌های افراد افزوده دارند، به ویژه پوشیدنی‌هایی که در تمام طول روز قرار می‌گیرند. استفاده قرار می گیرند و پوشیده می شوند.

بنابراین، این موضوع روی اندازه‌ای تراشه می‌تواند اثرگذار باشد و متعاقباً روی عملکرد نیز واقع شود. بیشتر ساعت‌های هوشمند فعلی اجرای هم‌زمان برنامه‌های کاربردی را نمی‌توان به اجرای گرافیک‌های سه‌بعدی پیچیده؛ اما، هردوی این قابلیت‌ها را به‌راحتی در گوشی‌های هوشمند دردسترس دارند و آن‌ها یک امر بدیهی به‌شمار میرود هستند.

پردازنده‌ها همچنین، جلوی توسعه تجربه‌ای غوطه‌وری در واقعیت افزوده (Immersion) را نیز می‌گیرند، این تجربه باعث می‌شود کاربر بیشتر در فضای واقعیت افزوده شود. عینک‌های افزوده محیطی سه‌بعدی ارائه می‌دهند زیرا که اشیا را در محیط واقعی اطراف نشان می‌دهند و پردازنده‌ها در رندر کردن تصاویر بدون زرق‌وبرقی ارائه می‌دهند.

مقاله مرتبط:

برای مثال، مدل جدید هدست Magic Leap 2 زاویه دید محدود 7 درجه‌ای دارد و هدست HoloLens 2 مایکروسافت نیز زاویه دید کوچک‌تری را پوشش می‌دهد که میزان آن به 54 درجه می‌رسد. هردو این محصولات زاویه کمتری از هدست Quest 2 با 89 درجه و هدست واقعیت مجازی Valve Index با زاویه 130 درجه، ارائه می‌دهد. این کاستی نه‌تنها باعث می‌شود به تجربه‌ی غوطه‌وری کاربر آسیب وارد شود. حتی برای انواع اپلیکیشن‌هایی که می‌توانند افزوده شوند را نیز محدود می‌کنند. مطمئناً هیچکس ندارد که خبرها را در حالی که بخواند که مرورگر درست درمقابل چشمانش و روی یکروط باریک قرار گرفته است. این شرایط دقیقاً حالتی است که موقعیت را کم ایجاد خواهد کرد.

باتری: اندازه

واقعیت مجازی آکیولیس Quest 2 وایرلس

مشکلات پردازنده با نگرانی‌ها درباره عمر باتری لوازم هوشمند پوشیدنی درهم تنیده است. هرچه یک پردازنده سریع‌تر باشد، انرژی بیشتری مصرف می‌کند، این مسئله در مورد مشکل می‌افزاید که باتری باید آنقدر کوچک باشد تا اندازه‌ای مچ دست یا محصولی که قرار است روی پیشانی نصب شود، باشد.

مقاله مرتبط:

بنابراین، مهندسان در یک دوراهی سخت می‌گیرند که باید بین تنظیم عملکرد به‌منظور افزایش شارژدهی باتری یا بهبود عملکرد و کاهش شارژدهی باتری، یک راه را انتخاب کنند. به‌همین دلیل است که بسیاری از ساعت‌های هوشمند گلکسی واچ سامسونگ نیاز دارند که هر روز شارژ شوند.

مشکلات عینک‌های واقعیت در بخش باتری و شارژدهی بسیار بدتر است. برای مثال، اگر هدست Quest 2 بخواهد به بالاترین میزان عملکرد خود دست یابد، فقط می‌توان حدود دو ساعت بدون اتصال کابل برق یا باتری‌های اضافی از آن استفاده کرد.

با وجود گوشی‌های هوشمندی که می‌توان برای ۲۴ ساعت یا حتی بیشتر شارژدهی داشته باشد، فروش لوازم پوشیدنی مانند ساعت‌های هوشمند و عینک‌های عینی افزوده شده است که کمتر از یک روز کاری شارژدهی دارند، با تعداد زیادی روبه‌رو خواهند شد. علاوه بر این، چندین شارژ مجدد پوشیدنی‌ها را فراموش می‌کنند یا در موقعیت‌هایی قرار می‌گیرند که شارژ کردن آن کاربردی ندارد. برای مثال، کاربران ساعت‌های هوشمند می‌دانند که در سفرهای طولانی با موقعیت‌گیری در جایی که نمی‌توانند ساعت‌های خود را شارژ کنند، چه خطری را متحمل می‌شوند.

صفحه‌نمایش کوچک و محدود

بدن بدن با گلکسی واچ ۴ کلاسیک

پیش‌تر به موضوعی زاویه دید در افزوده‌ها اشاره کرد. اما، اما، می‌خواهیم به مانع دیگری در پوشیدنی‌هایی مانند ساعت هوشمند اشاره کنیم که با میدان دید و جنبه مرتبط است: با توجه به پیوندهای چشم و انگشتان انسان، عوامل مرتبط با آن هستند که باید نمایشگری با دو اینچ یا کمتر گنجانده شود. درمقابل، گوشی‌های هوشمند امروزی حدود ۶ برابر بیشتر دارند. بنابراین، همین الان دستیارهای صوتی، پردازنده‌های فوق‌سریع و اپلیکیشن‌های ساعت هوشمند با تنظیمات دست‌وپنجه نرم‌افزار می‌شوند.

یکی از راه‌هایی که می‌توانم برای این مشکل غلبه کنم، به کارگیری پنل‌های OLED است. اما هنوز با دستیابی به این فناوری فرسنگ‌ها فاصله داریم. همین حالا هم صفحه‌نمایش گوشی موبایل سامسونگ گلکسی Z Fold 3 را می‌سازد و فکر می‌کنم چنین صفحه‌ای با این میزان مقاومت پایین در حین طبیعت‌گردی خاک و غبار را به خود جذب کند یا در باشگاه ورزشی روی فلز کشیده شود، به‌هیچ عنوان خوشایند به نظر نمی‌رسد.

اتصالات

گارمین فنیکس 5 پلاس

گوشی‌های موبایل، در لوازم هوشمند پوشیدنی فضای کافی برای تعبیه ورودی USB-C وجود ندارد. حتی اگر این امکان وجود دارد احتملاً کسی می‌تواند در حین اتصال ساعت هوشمند به صفحه‌نمایش بزرگ رومیزی از عملکردهای ساعت روی مچ خود بهره‌مند شود یا حتی اتصال به لوازم جانبی مانند کیبوردها و حافظه اکسترنال SSD نیز مقدور نبود. بااین‌حال، راه‌هایی برای جایگزینی ورودی‌های غیرقابل‌وجود دارد؛ اما همچنان به گوشی موبایل کارایی می‌شود و غالباً برای ارتباط بین یک برند یا دستگاه‌های خاص طراحی می‌شوند.

افزون‌براین، دست‌های واقعیت مجازی و واقعیت افزوده دارایی‌های سیمی هستند. درنتیجه، این پوشیدنی‌ها، مثلاً هدست Magic Leap، معمولاً به یک کامپیوتر رومیزی یا کامپیوترهایی که روی کمر بسته می‌شوند، وابسته هستند. اما، فلسفه وجودی عینک‌های موجود این است که سبک و قابل‌حمل باشد. درنتیجه، اتصال با سیم می‌برد ماهیت وجودی این ابزار پوشیدنی را زیر سوال می‌برد.

درنهایت، گزینه‌های بی‌سیم باید توسعه داده شود تا به نمونه‌های باسیم نیاز داشته باشد. اما، اتصال سریع بی‌سیم نیز مجدداً مشکل مصرف باتری را افزایش می‌دهد. بنابراین باید این موضوع پیچیده تر از آن باشد که به این زودی ها پوشیدنی ها برای گوشی های هوشمند مناسب هستند و به این فکر می کنند که دقیقاً چه زمانی می توانید لوازم پوشیدنی هوشمند را بسازید، ممکن است نباشد.

کلیدهای کنترل

عینک واقعیت مجازی

بارهای دیگر و خارج از گجت‌های پوشیدنی، محدودیت‌های اندکی در کنترل گوشی هوشمند وجود دارد. برای مثال، اگر در به‌کارگیری کلیدهای روی صفحه مشکلی ایجاد شود، کاربر می‌تواند از اتصال کنترل‌کننده‌های خارجی به‌وسیله‌ای بلوتوث یا اتصال USB، ابزاری مانند میکروفون، کیبورد و گیم‌پد، مشکل را مرتفع کند. علاوه بر این، می‌توان با استفاده از دستیار صوتی و ایراد فرمان‌های اشاره‌ای بدون لمس، دستگاهی را که دچار اختلال می‌شود، هدایت کرد.

ساعت‌های هوشمند پوشیدنی، شاید بیشتر در رقابت با گوشی‌های هوشمند در این مرحله هیچ حرفی برای گفتن نباشد. تایپ را فرض کنید. حتی یک پنل پنل OLED منعطف ساعت هوشمند با کیبوردی روی صفحه مستلزم این کار را انجام می دهد که کاربر با یک دست پردازش تایپ را انجام دهد که اصلاً ایده آل به نظر نمی رسد و ممکن است از کنترل کننده اکسترنال استفاده کند همچنین وقتی صفحه نمایش روی صفحه مستلزم این است که هیچ وقت منطقی نباشد. بود.

شاید ساعتهای هوشمند خیلی توانمندتر از آنچه که اکنون ارائه می شود، باشند. اما برای آینده‌ی نزدیک روی اجرای فرمان‌های صوتی و کنترل‌های لمسی ساده می‌شوند.

امکانات رویک‌های پوشیدنی عینیت افزوده و واقعیت مجازی بسیار جالب‌تر می‌شود؛ اما نقص بزرگی که درحال‌حاضر هدست‌ها از آن رنج می‌برد، این است که معمولاً به کنترل‌کننده‌های حرکتی جوی استیک مانندی هستند که مملوء از دکمه‌های مختلف هستند و درنتیجه فرآیندهای پردازش با کیبوردهای مجازی را می‌کند. در برخی از موارد می‌توانم آن‌ها را از گزینه‌های ردیاب حرکت بدون کنترلر (Controller-free hand tracking) استفاده کنم. اما این دسته‌ها همچنین بدون بازخورد لمسی هستند.

امکان پذیر، گزینه های دیگری وجود دارد که می تواند کیبوردهای واقعی را ردیابی کرد و متا درتلاش برای کشف جایگزین بازخوردی است. اما چندین بار با تبدیل شدن این موارد به فاصله داریم.

آیا لوازم هوشمند پوشیدنی می‌توانند جایگزین گوشی‌های هوشمند شوند؟

برنامه کاوشگر کهکشان برای هولولن ها

اگر بخواهیم واقع‌بینانه به موضوع نگاه کنیم، ساعت‌های هوشمند واقعی واقعاً نمی‌توانند گوشی هوشمند شوند. این گجت‌ها به‌عنوان لوازم جانبی گوشی به‌خوبی کار می‌کنند؛ اما بیشتراز آن در توانشان نیست. بهترین محصولی که می‌توانم به آن‌ها بپردازم که بتوانیم دستگاهی را داشته باشیم که بتوان گوشی موبایل خود را در کنار آن قرار داد و آن را کم‌تر کرد. فقط چیزهایی مانند یادداشت‌برداری، بازی یا سفارش خواروبار نیاز به رابط کاربری بهتر دارد.

هدست‌های مجازی احتمال بیشتری دارد که جایگزین لپ‌تاپ و کامپیوتر رومیزی می‌شود تا جایی که گوشی موبایل را بسازد. حتی اگر آن‌ها شارژی را افزایش دهند، همچنان به‌صورت فطری برای استفاده در محیط داخلی ساخته شده‌اند. در واقع، لنزهای روی عینک واقعیت مجازی اگر درمعرض نور خورشید قرار بگیرد خواهند دید.

عینک‌های افزوده شده در بین پوشیدنی ها جایگاه بهتری دارد؛ اما هنوز چشم انتظار دستگاه های پیشرفته باید ببینند که برای مسائلی مانند میدان، ورودی ها و اتصالات پیچیده و باتری با شارژدهی در تمام طول روز را رفع کند. البته، حتی در آن زمان نیز احتمالاً مشکل دیگری پیش بیاید و آن هزینه‌ای گران خرید آن دستگاه است. بنابراین، بازهم گوشی موبایل بهدلایل مالی جذاب تر خواهد بود.

درنهیات باید گفت که هنوز سال‌های زیادی باید بگذرند تا عینک‌های اضافه شده به بخش زندگی عادی افراد تبدیل شوند، حتی اگر شرکت‌های اپل، گوگل و متا تمام توان و تمرکز خود را معطوف این هدف کنند.

دیدگاه شما در رابطه با این موضوع که پوشیدنی ها جایگزین گوشی های هوشمند می شوند، چیست؟

اگر دوست داشتی امتیاز دادن یادت نره!