من و همکلاسیام روزی از این موهبت خیلی شنیدیم که بهمون بگن چقد تو باهوشی و خوشحال هم بشیم. ولی چرا کسی حق داشته باشه به خواهرزاده من بگه باهوش؟

اگر بیایم مردم در موقعیت اجتماعی-اقتصادی به دو گروه دارای مشاغل اداری-حرفه‌ای و نیمه‌ماهرانه تقسیم می‌شوند، تفاوت‌های مکان معناداری ارزش‌ها و انتظارات می‌بینیم. مثلاً اگر از جابجایی‌ها درآمدشان در میاره بپرسیم انتظارت از بچه‌ات چیه به احتمال زیاد ویژگی‌هایی با ریشه روی خصوصیات بیرونی مثل اطاعت، نزاکت، نظم و ترتیب بگه. در مقابل اگر از یک دانشگاه استاد همین سوال رو بپرسین ممکنه بهتون بگه کنجکاوی، خشنودی، پختگی شناختی و اجتماعی. این تفاوت‌ها در خانواده منعکس می‌شن: که یکی‌اش هدف‌های تحصیلی بالاتر است!
تحقیقات لوتار و همکارانش بین سال‌های 2002 تا 2008 روی بچه‌های این خانواده‌های Upper Class نشون می‌دهند این‌ها را بیشتر از همکلاسی‌هاشون احتمال می‌دادند با الکل و مواد مخدر دست و پنجه نرم کنن و اضطراب و شدید گزارش می‌دهند. بعلاوه، بین مصرف مواد مخدر و بی‌مصرف و غیرمعمول همبستگی وجود دارد که این‌ها مواد مصرفی را برای درمان مصرف می‌کنند که نتیجه‌اش می‌شه سوءمصرف مستمر در آینده است.

Suniya Luthar موسس و مدیر اجرایی گروه های غیرانتفاعی AC، پروفسور Emerita در کالج معلمان دانشگاه کلمبیا، و یکی از بنیانگذاران Emerita از Authentic Connections Co.
Suniya Luthar موسس و مدیر اجرایی گروه های غیرانتفاعی AC، پروفسور Emerita در کالج معلمان دانشگاه کلمبیا، و یکی از بنیانگذاران Emerita از Authentic Connections Co.

سوالی که پیش میاد اینه که چرا این بچه‌های غرق در رفاه انقد آشفتگی دارن؟ اگر فقط یک موضوع اینی را ببینیم به موضوع نگاه کنیم، می‌شه گفت والدین این بچه‌ها ‘اغلب’ توقع بیش از اندازه‌ای برای موفقیت دارن. برک (استنفورد-2009) معتقده کلید معما در این است که چرا والدین برای موفقیت بچه‌هاشون ارزش بیشتری نسبت به شخصیشون قائل هستن و این موضوع باعث مشکلات تحصیلی و هیجانی میشه.

لورا ای. برک، استاد برجسته روانشناسی در دانشگاه ایالتی ایلینویز است که بیش از سه دهه در آنجا به آموزش رشد کودک، نوجوان و طول عمر پرداخته است.  او یک محقق مدعو در دانشگاه کرنل، UCLA، دانشگاه استنفورد و دانشگاه استرالیای جنوبی بوده است.
لورا ای. برک، استاد برجسته روانشناسی در دانشگاه ایالتی ایلینویز است که بیش از سه دهه در آنجا به آموزش رشد کودک، نوجوان و طول عمر پرداخته است. او یک محقق مدعو در دانشگاه کرنل، UCLA، دانشگاه استنفورد و دانشگاه استرالیای جنوبی بوده است.

آدام گتل (1964) آهنگساز آمریکایی از دل یه خانواده اهل موسیقی بیرون اومد. پدربزرگش ریچارد راجرز (1902-1979) یکی از اسطوره های آهنگسازی بود. مادرش همیشه عادت داشت از نبوغ خدادادی (استعداد) پسرش (منطقا توی آهنگسازی) حرف بزنه. سوالی که اینجا پیش میاد اینه که همچین رفتاری درسته یا غلط؟

آدام گوتل (1964) آهنگساز و ترانه سرای آمریکایی تئاتر موزیکال و اپرا است.  نوه ریچارد راجرز آهنگساز تئاتر موزیکال.
آدام گوتل (1964) آهنگساز و ترانه سرای آمریکایی تئاتر موزیکال و اپرا است. نوه ریچارد راجرز آهنگساز تئاتر موزیکال.

خانوم Carol Dweck از استنفورد میاد این ایده رو تست کنه. برای همین به یه سری نوجوون باهوش رو با تست IQ از بقیه جدا می‌کنه، اون‌ها رو دو دسته می‌کنه، به یه گروه می‌گه باریکلا چقد تو باهوش-بااستعداد بودی (گروه آدام گوئتل) به یه گروه هم می‌گه باریکلا چقد تلاشگر (سخت‌کار) بودی. و این حرفا. حالا شرح آزمایش رو می‌تونید توی کتاب زرد خانوم Dweck بخونید

کارول اس. دوک (1946) استاد روانشناسی لوئیس و ویرجینیا ایتون در دانشگاه استنفورد است.  او قبل از پیوستن به دانشکده دانشگاه استنفورد در سال 2004، در دانشگاه کلمبیا، دانشگاه هاروارد و دانشگاه ایلینویز عضو هیئت علمی بود. او عضو انجمن علوم روانشناسی است.
کارول اس. دوک (1946) استاد روانشناسی لوئیس و ویرجینیا ایتون در دانشگاه استنفورد است. او قبل از پیوستن به دانشکده دانشگاه استنفورد در سال 2004، در دانشگاه کلمبیا، دانشگاه هاروارد و دانشگاه ایلینویز عضو هیئت علمی بود. او عضو انجمن علوم روانشناسی است.

ولي نتيجه اين مرحله دوم، گروه آدام گوئتل اسگل شد: ايني نمي‌خواست تست ديگه‌اي بده (از ترس اينكه باهوش نبودنش اثبات شود). و برعکس، گروه مقابل می‌خواست باز هم بده و کلا بهش داده بود: اینی می‌خواست نشان دهد بیشتر از این هم می‌تونه تلاش کنه و یاد بگیره.
وقتی دو گروه باید دوباره بدن را تست کنند که سخت انتخاب شده بود به صورت انتخابی و نمرات خیلی آفت کرد، بچه‌های گروه آدام گوئتل حس می‌کردن دیگه باهوش و بااستعداد نیستن. چون اگر نمره بالا یعنی هوش بالا، نمره پائین یا متوسط ​​چه معنی‌ای جز احمق می‌دهی؟
بچه‌های گروه مقابل برداشتشان این بود که دفعه بعد باید بیشتر تلاش کنیم و به مرور بازدهشان در آزمایش‌های بعدی رشد کرد، وقتی گروه باهوش‌ها بازدهی‌شان منفی بود و گاهی ثابت بود. در مرحله بعد از آزمایش بچه‌ها خواستن نمره‌هاشون رو خودشون بنویسن و به بچه‌های دیگه نشون بدن، نتایج بررسی نشون می‌ده دستکم نیمی از دانش‌آموزای دسته آدام گوئتل نمره‌های واقعی‌شون رو ننوشته بودن.

این نتیجه آخرین آزمایش منو یاد یه اتفاقی انداخت: توی شیراز یکی از دانش‌آموزهای دستغیب1 (سمپاد) سوالای قلمچی رو خریده بود و احتمالا برای اولین بار توی تاریخ همه درس‌ها رو 100 زد. هرکسی که احتمالاً بدون سوال کردن، آزمایشی کنکوری هم می‌تونست به سادگی رتبه 1 تا 50 کنکور اون سال بشه، تقریبا بی‌آبرو شد..

نویسنده مایندست نتیجه می‌گیره چون تست‌هایی که از بچه‌ها گرفته شده در واقع آزمون‌های سنجش هوش بودن، گروه آدام گوئتل درنهایت عملاً حس کنن احمق هستن و نمره IQشون افت کنه که واقعاً احمق بشن یجورایی.
پیشنهاد می‌کنم دفعه بعدی که خواستید هویت کسی رو با نتایجی که توی یه آزمون می‌گیره یکی کنین یا بهش بگین باهوش یا بااستعداد، حواستون به این مسائل باشه. مخصوصاً اگر از دیره افراد نزدیک به اون نوجوون هستین.
پ.ن.: من خودم سال‌ها فکر می‌کنم توی مغزم آجره که کنکور اولم رو خیلی بد دادم، تا با جماعت اقتصاددانی آشنا شدم که باعث افزایش قیمت بنزین تورم ایجاد می‌کنه.
اینم باحاله اگه حال داشتین بخونین، از همون کتابه عکس گرفتم گذاشتم.

منابع بیشتر برای آنها می‌اندیشند

  1. برک، ال (2017). توسعه از طریق طول عمر (ویرایش هفتم). پیرسون.
  2. لوتار، اس اس و لاتندرس، اس جی (2005). فرزندان مرفه: چالش های رفاه. جهت گیری های فعلی در علم روانشناسی، 14 (1)، 49-53. https://doi.org/10.1111/j.0963-7214.2005.00333.x
  3. لوتار، اس اس و بکر، BE (2002)، ممتاز اما تحت فشار؟ بررسی جوانان مرفه. رشد کودک، 73: 1593-1610. https://doi.org/10.1111/1467-8624.00492
  4. Luthar, S., & Goldstein, A. (2008). مصرف مواد و رفتارهای مرتبط در میان نوجوانان دیررس حومه شهر: اهمیت مهار درک شده والدین رشد و آسیب شناسی روانی، 20(2)، 591-614. doi:10.1017/S0954579408000291
  5. لوتار، اس اس و سکستون، سی سی (2004). قیمت بالای ثروت. پیشرفت در رشد و رفتار کودک جلد 32، 125-162. https://doi.org/10.1016/s0065-2407(04)80006-5
اگر دوست داشتی امتیاز دادن یادت نره!