به گزارش زومیت، امنیت و فضای مجازی کشور در چند ماه گذشته بسیار مورد توجه قرار گرفته است. برای نمونه هفته گذشته احمد وحیدی وزیر کشور، عیسی زارع پور وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات با اسماعیل خطیب وزیر اطلاعات در وزارت اطلاعات دیدار و در خصوص بررسی نحوه ارتقای امنیت سایبری گفت‌وگو کردند. هر چیزی که در مورد جزئیات این دیدار گزارش یا خبری منتشر نشده است.

دیداری سه جانبه احمد وحیدی وزیر کشور، عیسی زارع‌پور وزیر ارتباطات و فناوری با اسماعیل خطیب وزیر اطلاعات در وزارت اطلاعات، در خصوص بررسی نحوه ارتقای امنیت سایبری

این نشست‌ها در حالی اتفاق افتاد که در یک ماه اخیر شهرداری تهران و شرکت‌های زیر مجموعه فولاد مبارک خوزستان با حملات شدید سایبری همراه‌اند. اکنون هم خبر می‌دهد که دولت‌ها با همکاری در حوزه امنیت اطلاعات با روسیه را امضا کرده و در صورت بررسی مجلس این تصمیم‌نامه به اجرا گذاشته می‌شود. در این نامه به همکاری امنیت و تبادل اطلاعات و امکان سرمایه گذاری در زیرساخت های امنیت اطلاعات اشاره شده است.

گسترش همکاری ایران و روسیه در فضای مجازی

دولت لایحه «موافقت نامه همکاری در حوزه امنیت اطلاعات بین جمهوری اسلامی ایران و دولت فدرال روسیه» را که ۲۵ اردیبهشت امسال در هیئت وزیران به تصویب رسید، به مجلس فرستاد.

نسخه مقدماتی توجیهی این لایحه، «با توجه به تهدیداتی برای تغییر حاکمیت، امنیت و اراضی کشورهای اروپایی، به تمام زیرساخت های مربوط به اطلاعات، دسترسی غیرمجاز به اطلاعات رایانه ها، انتشار اطلاعات زیانبار برای نظام های اجتماعی-سیاسی و محیط زیستی اخلاقی و فرهنگی دولت‌ها و نیاز به همکاری دولت‌های جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه در خصوص مبارزه با تهدیدهای یادشده و تقویت امنیت اطلاعات، مبارزه با جرائم ارتکابی در حوزه استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات، کمک‌های فنی و فناوری و همکاری بین‌المللی» این لایحه تهیه شده است. .

آنطور که در این لایحه اشاره شده است، این توافقنامه براین اساس است که از فناوری استفاده می شود، از جمله با اهداف زیر، اطلاعات از امنیت اصلی اطلاعات است:

  • دست زدن به ناقض حاکمیت، امنیت و تمامیت ارضی مردم
  • وارد کردن خسارات اقتصادی و سایر خسارات از جمله تأثیر مخرب بر روی زیرساخت های حیاتی اطلاعاتی و سایر زیرساخت های مربوط به اطلاعات حیاتی.
  • مقاصد تروریستی، از جمله تبلیغات تروریستی و استفاده از افراد برای فعالیت های تروریستی
  • ارتکاب جرائم؛ از جمله جرائم مرتبط با دسترسی غیرمجاز به اطلاعات رایانه‌ای
  • امور داخلی دولتها؛ اخلال در نظم عمومی، برافروختن خصوصیات بین اقوام، نژادها و مذاهب، ترویج ایده ها و تئوری های نژادپرستانه و دیگر هراسی است که باعث نفرت و تبعیض می شود و خشونت و بی ثباتی را برمی انگیزند و بی ثباتی در سیاسی و اجتماعی و اقتصادی داخلی و در امور داخلی دارند.
  • انتشار اطلاعاتی که برای نظام‌های اجتماعی-سیاسی و اجتماعی-اقتصادی و همچنین برای محیط معنوی اخلاقی و فرهنگی دولت‌های دیگر زیان‌بار است.

دربارع حوزه‌های اصلی همکاری دوجانبه ایران و روسیه نیز آنطور که در ماده ۳ این لایحه آمده است، پس از تصویب و نهایی این توافقنامه توسط مجلس و شورای نگهبان، ایران و روسیه در چند زمینه با هم همکاری‌هایی دارند. این زمینه‌ها عبارتند از:

  • شناسایی، هماهنگی و همکاری لازم در مجامع منطقه‌ای و بین‌المللی برای تضمین امنیت ملی و بین‌المللی اطلاعات
  • حقوق بین الملل قابل اجرا به منظور تضمین امنیت ملی و بین‌المللی اطلاعات تدوین و پیشبرد شده است
  • مقابله با تهدیدها در امنیت امنیت
  • تبادل اطلاعات و همکاری در حوزه اجرای قانون با هدف نهایی، کشف، مبارزه، تحقیق و پیگیری قضایی جرائم مرتبط با استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات برای اهداف تروریستی و مجرمانه
  • مشارکت در چندجانبه در خصوص ایجاد امنیت بین‌المللی اطلاعات
  • تبادل اطلاعات بین نهادهای ذیصلاح دولت‌ها در حوزه امنیت اطلاعات، شامل همکاری بین نهادهای مربوط به واکنش به حوادث رایانه‌های دولتی طرف‌ها.
  • تبادل اطلاعات درباره قوانین ملی دولت‌های طرف‌های مرتبط با تضمین امنیت اطلاعات
  • همکاری به منظور پرداختن به پیامدهای منفی خطر قهری یک جانبه ناقض منشور سازمان ملل متحد و حقوق بین‌المللی در حوزه امنیت اطلاعات
  • ارتقای کیفی حقوقی دو جانبه و سازوکارهای عملی همکاری بین دولت‌ها با هدف تضمین امنیت ملی و بین‌المللی اطلاعات
  • تمهید شرایط همکاری میان نهادهای ذیصلاح دولت‌های طرف‌ها حول حوزه‌های کلیدی همکاری احصا شده و نام‌برده در این لایحه و سایر موارد ممکن در اجرای این درخواست است.
  • گسترش ها و هماهنگی های دولت ها در حوزه امنیت بین المللی اطلاعات در سازمان ها و مجامع بین المللی (از جمله سازمان ملل متحد، اتحادیه بین المللی مخابرات، سازمان بین المللی استاندارد، اینترپل، سازمان همکاری شانگ ها و سایر سازمان های منطقه ای و بین المللی ذیربط)
  • طبق قوانین دولتی طرف؛ کمک در حوزه‌های انتقال دانش و امنیت اطلاعات، قابلیت‌سازی، توسعه فناوری‌ها و آموزش‌ها و همچنین امکان سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های اطلاعات
  • کمک به همکاری میان مؤسسات علمی و آموزشی و نیز بخش‌های خصوصی در حوزه امنیت اطلاعات
  • همایش‌ها، همایش‌ها، کارگاه‌های آموزشی و سایر همایش‌های کاری دوجانبه در حوزه‌های تعیین‌شده و همکاری و برگزاری مشترک و میزبانی رویدادهای منطقه‌ای و بین‌المللی در زمینه امنیت اطلاعات ملی و بین‌المللی

BaraSaS Eیnehhe deطerف eیrahna و arnsqueh memی‌tunnnnd barasas thevaفق mtقabeble asaیnahahahahahahahahahahahahahahahnahnarی گری ی hera prantanehnahnahn.

اصول کلی همکاری

آنچه دولت در این لایحه مشخص کرده است، دولتهای ایران و روسیه در حوزه امنیت ملی و بین‌المللی باید به گونه‌ای این همکاری را شکل دهند تا منجر به توسعه اجتماعی و اقتصادی و همچنین هدف لایحه‌ای که حفظ آرامش، امنیت و ثبات بین‌المللی است، شود. می شود.

این نیز باید با قوانین و مقررات داخلی کشورهای خارجی و اصول پذیرفته‌شده جهانی حقوق بین‌الملل، شامل اصول احترام متقابل به حاکمیت و تمام ارضی، حل‌وفصل مسالمت‌آمیز اختلافات و مناقشات، عدم کارگیری زور و تهدید، عدم نقض در امور داخلی، احترام به حقوق. آزادی‌های اساسی بشر و اصول همکاری دو جانبه و غیرقانونی نیز در منابع اطلاعات دولت‌های منطبق باشد.

دولت همچنین در این لایحه تعیین تا هریک از دولت‌های ایران و روسیه را از حقوق برابر برای حفاظت از منابع اطلاعاتی خود، درمقابل استفاده از غیرقانونی و استفاده از وسایل غیرمجاز، از جمله درمقابل برنامه‌های رایانه‌های غیرمجاز علیه آن‌ها، قابل استفاده است. هریک از طرف‌ها هم متعهد است تا چنین چیزی را در مقابل دیگر کارها قرار دهد و به طرف دیگر در استیفای حقوق کمک کند.

سازوکار همکاری و حفاظت از اطلاعات

دولت سیزدهم در این لایحه سازوکارهایی را برای همکاری با دولت روسیه در نظر گرفته است. براین اساس دولت‌ها باید نهادهای ذیصلاح برای اجرای این درخواست‌نامه را تعیین کنند و در ۶۰ روز از تاریخ لازم الاجرا شدن این تصمیم‌گیری اطلاعات مربوط به این نهادها مشخص و ازطریق مجاری دیپلماتیک تبادل شود. نهادهای ذیصلاح می‌توانند با هدف ایجاد حقوقی و سازمانی برای همکاری در حوزه‌های خاص منعقد شوند. دو طرف این تاییدنامه باید از اطلاعاتی که منتقل می‌شود، حفاظت کنند. همچنین هیچ‌یک از دو طرف نباید بدون کتبی قبلی از طرف دیگر، اطلاعات به دست‌آمده را برای دیگران فاش یا منتقل کند. دولت ایران و روسیه باید محرمانه ماندن اطلاعات مربوط به آن مشخص شود از همکاری بین دولت‌های طرف‌ها یا دیگر داده‌ها را به‌موقع به طرف مقابل منتقل می‌کنند.

نرم‌افزار این لای، این درخواست‌نامه پس از گذشت 30 روز از دریافت آخرین اعلان کتبی، ازطریق مجاری دیپلماتیک مبنی برانجام تشریفات داخلی توسط دو طرف که برای لازم الاجرا شدن نیاز است، اجرا می‌شود. در این لایحه برای فسخ این درخواست‌نامه هم تمهیداتی در نظر گرفته شده است. بر این اساس، می‌توان ۹۰ روز پس از دریافت اعلان کتبی از طرف دیگر، ازطریق مجاری دیپلماتیک، مبنی بر قصد برای پاسخ به این درخواست‌نامه، انجام شد. اگر هرکدام از طرفین این درخواست‌نامه را فسخ کند، طرف‌ها باید را برای ایفای اطلاعات خود مربوط به حفاظت از اطلاعات، انجام دهند.

اگر دوست داشتی امتیاز دادن یادت نره!