بار دیگر که به ماه کامل درخشان نگاه می کنید، به این موضوع فکر کنید که کسی دقیقاً از کجا آمده است. ربکا بویل، نویسنده علمی در یکی از مجموعه پادکست‌های غیرقابل‌توضیح (Unexplainable) وُکس می‌گوید:

نمی‌دانیم ماه چرا این جا است. فکر می‌کنم برای بسیاری از مردم، ماه امری بدیهی و چیزی یکنواخت و تکراری است و کهکشان‌ها، ستاره‌ها، سیاره‌ها و سحابی‌ها جالب‌تر هستند.

درست است که برخی از بزرگ‌ترین سؤال‌های علمی از دورترین نقاط فضا می‌آیند. اماداتی به همان اندازه بزرگ و مهم، درست در منظومه شمسی خودمان وجود دارد.

کاوش در منظومه شمسی (قمرها و سیاره‌های آن) بهتر است از دوردست جهان کمک می‌کند. هر چیزی که در منظومه خودمان کشف کنیم، به ما کمک کنیم تا متوجه شویم در جهان چه چیزی می‌توان وجود داشته باشد.

اگر شواهدی از حیات در دنیای نامساعدی مانند مریخ یافت شود، شاید بهتر است بفهمیم که حیات در منظومه‌های دیگر تا چه حد امکان پذیر است. اگر بتوانیم دنیای سیاره زهره را درک کنیم که احتمالاً زمانی برای جنب‌وجوش بود، چگونه به ویرانی کشیده شد، می‌توان دید که سیارات مشابهی را ببینیم که دور ستاره‌های دیگر در گردش هستند، تا چه حد ممکن است سرنوشت سیاره زهره می‌شوند.

حلقه گرد و غبار دور خورشید / dust rings

تصویر فوق العاده حلقه گردوغبار را نشان می دهد که دور خورشید می‌چرخند. این حلقه‌ها تشکیل می‌شوند که جاذبه سیاره‌ها ذرات گردوغبار را به دور خورشید می‌کشاند.

چه چیزی باعث مرگ سیاره زهره؟

جهنم‌دره مناسب‌ترین کلمه برای توصیف سطح سیاره زهره، دومین سیاره‌ی نزدیک به خورشید است. این سیاره با ۹۰۰ درجه فارنهایت (۴۸۲ درجه سانتی‌گراد)، گرم‌ترین سیاره‌های منظومه شمسی است. دلیل گرمای شدید این سیاره، اتمسفری است که تقریباً به طور کامل از کربن‌دی‌اکسید تشکیل شده و اثر گلخانه‌ای بسیار قوی ایجاد می‌کند.

ابرهای تشکیل‌شده از اسید سولفوریک بسیار آماده صخره‌های آتشفشانی تیز سیاره زهره را پوشانده اند. روی سطح سیاره زهره حدود ۹۲ برابر فشاری است که روی زمین در سطح دریا احساس می‌کنید. بااین‌حال، برخی از دانشمندان گمان می‌کنند که زهره‌ای شبیه زمین بوده است و اقیانوس‌هایی با آب آب، مانند آنچه از روی حیات زمین حمایت می‌کند، روی آن وجود دارد. این موضوع باعث شده منشا فرازمینی حیات روی زمین مطرح شود.

رابین جورج اندروز، آتشفشان‌شناس و نویسنده کتاب «ابرآتشفشان‌ها: آن‌چه آن‌ها درباره زمین و حیات فرازمینی می‌سازند»، می‌گوید زهره و زمین مانند خواهر و برادر هستند. آن‌ها در یک زمان تشکیل شده و مشابه آن‌ها هستند.

بااین‌حال، سیاره زهره از هر نظر وحشتناک و جهانی، اما زمین بهشتی است. چرا در کنار بهشت ​​خود، بهشتی گمشده داریم؟ دو فرضیه اصلی وجود دارد. یکی از اینها خورشید سیاره زهره را تا حد مرگ داغ کرده است. دوم این که آتشفشان‌ها باعث این امر شده‌اند.

ابرهای سیاره زهره / ابرهای زهره

تصویری از ابرهای سیاره زهره که در سال ۱۹۷۴ توسط فضاپیمای مارینر ۱۰ ناسا گرفته شد.

ماه از کجا آمده است؟

قبل از فرود انسان روی ماه، فکر می‌کردند چگونه ماه را می‌دانند. تئوری غالب این بود که ماه‌ها هم مانند سیاره‌های دیگر تشکیل می‌شوند: تکه‌هایی از مواد باقیمانده حاصل از شکل‌گیری خورشید در کنار هم جمع‌آوری شده و ماه را تشکیل می‌دهند. اما فضانوردان آپولو نمونه‌هایی را از سطح ماه آوردند و آن سنگ‌ها داستان کاملاً متفاتی را روایت کردند. مردیت هودینوت، تهیه‌کننده ارشد پادکست غیرقابل‌توضیح می‌گوید:

زمین‌شناسان دریافته بودند که ماه از سنگ خاصی به نام آنورتوزیت پوشیده شده است. این سنگ درخشان و بازتابنده باعث می‌شود که ماه در آسمان شب به رنگ سفید بدرخشد. در آن زمان، تصور می‌شد این سنگ به روش بسیار جذاب، یعنی ماگما می‌شود.

ماگما به این معناست که ماه باید طی فاجعه‌ای بزرگ تشکیل شود. هودینوت می‌گوید: «چیزی انرژی بسیار زیادی به ماه وارد کرد، به‌طوری‌که آن را ذوب کرد.» دقیقاً مطمئناً چه اتفاقی افتاده است. اما هر سناریو داستانی از رویدادهای آتشین آخرالزمانی است.

ماه / ماه

این منظره از فضاپیمای آپولو ۱۱ زمین را در حال بالارفتن از افق ماه نشان می دهد.

آیا چیزی در ضایعات انسانی برجای‌مانده روی ماه زنده مانده است؟

طی مأموریت ماه آپولو، فضانوران به ماه رفتند و برای کاهش سفینه حین بازگشت به زمین ضایعات خود را روی ماه برجایند. درجریان تمام مأموریت‌های آپولو، ۹۶ کیسه ضایعات انسانی روی ماه باقی ماند. این ضایعات سؤال اخترزیست‌شناسی جذابی را برمی‌انگیزد.

گرم‌های انسانی، خصوصیاً مدفوع، مملو از حیات میکروبی است. با فرود آپولو روی ماه، ما حیات روی زمین را به نامساعدترین محیطی که روی آن بوده است، بردیم. بنابراین، ضایعات روی ماه آزمایش طبیعی و هر چند غیرعمدی را نشان می‌دهد.

سوالی که می‌تواند به آن پاسخ دهد، این است: حیات در مواجهه با محیط سخت روی ماه چقدر مقاوم است؟ و اگر میکروب‌ها روی ماه زنده بمانند، آیا می‌توان از سفر بین‌سیاره‌ای یا بین‌ستاره‌ای جان سالم در ببرند؟ اگر آن‌ها حیات زنده بمانند، شاید این امکان وجود داشته باشد که سوار بر سیارک‌ها یا فضاهای فضایی دیگر از سیاره‌های دیگر منتقل شوند.

کیسه مواد زائد فضانوردان روی ماه / bag of astronaut detritus

کیسه‌ای از زباله‌های فضانوردان که در سال ۱۹۶۹ روی ماه باقی ماند.

آیا قبل از انسانها پیشرفتهای روی زمین وجود دارد؟

آیا دانشمندان بسیاری از مدت‌ها به این موضوع فکر می‌کنند که آیا حیات هوشمندی در اعماق فضای وجود دارد؟ اما گاوین اشمیت، دانشمند اقلیم‌شناس و آدام فرانک اخترفیزیکدان سؤال متفاوتی دارند: آیا در تاریخ دوردست، حیات هوشمندی داشته است؟ آیا می‌توانیم از تمدن غیرانسانی پیشرفته‌ای پیدا کنیم که شاید صدها میلیون سال پیش زندگی می‌کردند و در پوسته زمین مدفون شدند؟

این معما به‌طورخاص به منظومه شمسی مرتبط نیست. بلکه وسعتی کیهانی دارد. اسمیت و فرانک می‌پرسند: چقدر احتمال دارد شکل هوشمندی از حیات داشته باشد (اینجا یا در فضا) نشان‌های از وجود خود را بر جای بگذارد؟ آیا صدها میلیون سال بعد، کاوشگران بیگانه‌ای هستند که روی زمین فرود می‌آیند، در صورتی که مدت‌ها پیش از رفتن، می‌توانند آثاری را از ما پیدا کنند؟

ابرقاره گندوانا / ابرقاره گندوانا

تصویری از ابرقاره گوندوانا، سرزمینی که حدود ۵۵۰ میلیون سال پیش به‌طور کامل شکل گرفت و حدود ۱۸۰ میلیون سال پیش شروع به تجزیه و تحلیل کرد.

آیا می‌توانیم یک سیارک را از مسیری با زمین خارج کنیم؟

بسیاری از بلایا (فوران‌های آتشفشانی، زمین‌لرزه‌ها، طوفان‌ها و گردبادها) ناپذیرند. انسان‌ها برخی از فاجعه‌ها را بدتر می‌کنند، بلایای طبیعی مدت‌ها پیش از حضور ما روی زمین در حال رخدادن بودند. آن‌ها از حیات روی زمین هستند. اما نوعی فاجعه وجود دارد که می‌توان یک‌پذیرفت: برخورد میان سیارک یا دنباله‌دار و زمین.

مقالات مرتبط:

مشکل این است که هرگز سعی نکنید یک سیارک را منحرف کنیم و نمی‌دانیم طرحی که برای انجام این کار پیشنهاد می‌شود، می‌شود. ناسا برای کمک به پاسخ این سوال، سال گذشته ماموریت آزمایش تغییر مسیر سیارک دوگانه (دارت) را پرتاب کرد که شامل فضاپیمایی به اندازه خودرو و مجهز به پنل‌های خورشیدی است. این فضاپیما به سمت سیارکی ۱۶۰ متری به نام دیمورفوس حرکت می کند. در پاییز، دارت با سرعت ۲۴ هزار کیلومتر بر ساعت به دیمورفوس برخورد می‌کند تا به این سؤال پاسخ دهد که آیا چنین برخوردی باعث می‌شود سیارک وارد مدار متفاوت شود؟

آیا در مریخ حیات وجود دارد؟

سیاره مریخ درمان یک بیابان است و نشانی از حیات ندارد. اما در طول سال‌ها، پژوهشگرانی از مریخ شده‌ای را پیدا کرده‌اند که از شباهت این سیاره به زمین در دوران دور حکایت می‌کند. لیندسی حیز، اخترزیست‌شناس ناسا می‌گوید:

مریخ نسبت به چهار سال پیش خود بسیار متفاوت است. اما می‌توانید آثاری از گذشته را ببینید. مواردی مانند بقایای دلتای رودخانه عظیم را می‌بینید که نشان می‌دهد نه‌تنها آب در آن جریان دارد. اما احتمالاً به مدت زیادی در جریان بوده است، به‌طوری‌که رسوباتی را برجای گذاشته است.

جایی که آب وجود داشته باشد، حیات نیز می‌توان شکل گرفته باشد. سال، مریخ‌نورد گذشته روی مریخ فرود آمد و این بهترین فرصت برای پاسخ دادن به این سوال است که آیا روی مریخ وجود دارد؟ اگر پاسخ مثبت باشد، می‌توانم ما را از حیات فراوانی که در جهان را تغییر می‌دهد درک کنم.

مریخ نورد پرسوینس / Perseverance Rover

مریخ‌نورد پرسوینس روی مریخ سلفی می‌گیرد.

آیا سیاره‌ای نهم در تاریکی منظومه شمسی پنهان است؟

در سال ۲۰۰۶، اتحادیه بین‌المللی اختراع‌شناسی تغییر تعریف سیاره را تصویب کرد. ولی پلوتون در این تعریف جای نگرفت. دیگر ۹ سیاره‌ی رسمی در منظومه نبود؛ بلکه ۸ سیاره وجود داشت. مایک براون ستاره شناس توضیح می دهد:

در آن زمان، آثاری را شاهد بودند که نشان می‌داد چیز دیگری در آنجا وجود دارد و سیاره‌ای بزرگی آن‌سوی نپتون پنهان است و منتظر است تا ما آن را پیدا کنیم.

ستاره شناسان هنوز این سیاره را شناسایی کرده اند. اما حدس می‌زند در آنجا وجود دارد: به نظر می‌رسد اجسام دیگری که در آن دوردست‌ها در منظومه شمسی قرار دارند، تحت‌تأثیر گرانش آن قرار دارند. آیا این شواهد می‌تواند ما را به سوی سیاره‌ای نهم واقعی هدایت کند؟ شاید، اما پیدا کردن آن سخت خواهد بود.

براون درباره جستوجوی سیاره ای نهم میگوید:

مثل این است که تکه شن کوچکی را روی ساحل پرتاپ کنید. پیدا کردن آن در کشتی های دیگر سخت خواهد بود. همین مشکل درباره سیاره‌ی نهم وجود دارد.