مجموعه‌های مطالعه‌ای که کانون‌های سرریز را در جنوب شرقی آسیا ترسیم می‌کند، هر ساله، ده‌ها هزار نفر به شکل خاموش به‌سرعت‌های بیماری‌های ناشنه‌ی خویشاوند می‌پردازند که باعث می‌شوند کووید ۱۹، آلوده شوند. خفاش عامل‌ها ویروس‌های میزبان‌های همان خانواده از ویروس‌ها هستند که عامل سارس هستند یعنی ویروس SARS-CoV و کوید ۱۹ یعنی SARS-CoV-2 به آن تعلق دارد.

این پاتوژن‌ها موارد شناسایی قرار نمی‌گیرند، در جمعیت‌های انسانی پخش می‌شوند. اما به‌گفته‌های استفانی سیفرت، بوم‌شناسان ویروس‌ها در دانشگاه ایالتی آمریکا، در شرایطی که رویدادهای پولی ممکن است رخ دهد، برخی از ویروس‌ها درنهایت موفق می‌شوند، پیدا کنند. او می‌گوید مطالعه جدید که اخیراً در مجله Nature Communications منتشر شد، بر اساس این نکته می‌کند که این ویروس‌ها چقدر فرصت سرریز دارند. مریادگ لو گویل، ویروس شناس دانشگاه کان نرماندی فرانسه می‌گوید کار نقطه شروع خوبی است، اما این می‌کند که طبیعت بسیار پیچیده‌تر از یک مدل است.

نقاط سریز

نویسندگان مطالعه برای محاسبه خطر سرریزهای ویروسی در جنوب شرقی آسیا، منطقه منطقه جغرافیایی ۲۶ نوع خفاش را تعیین می‌کنند که مشخص شده است ویروس‌های مرتبط با سارس هستند.

درمجموع، زیستگاه‌های خفاش‌ها منطقه‌ای به وسعت 5.1 میلیون کیلومتر مربع را دربرمی‌گیرند که حدود 500 میلیون نفر در آن زندگی می‌کنند. جنوب چین، بخش‌هایی از میانمار و جزیره جاوا اندونزی به‌عنوان کانون داغ تماس انسان با خفاش شناسایی شدند، زیرا تعداد زیادی از گونه‌های خفاش هستند و جمعیت انسانی متراکمی دارند.

پژوهشگران برای تخمین تعداد جمعیتی که هر سال در این منطقه به ویروس‌های مرتبط با سارس آلوده می‌شوند، مقالاتی را به‌بالاً بررسی‌های مورد جستجوی قرار دادند که میزان ارتباط بین انسان و خفاش را برداشت کردند و مطالعاتی را انجام دادند که سطوح ضدویروس‌های مرتبط با سارس را در نظر گرفتند. که گزارش کرده بودند با خفاش ها تماس گرفته بودند، مشخص کردند.

طبق محاسبات پژوهشگران، هر سال به‌طور متوسط ​​۶۶۰۰۰ نفر در جنوب شرقی آسیا ویروس‌های مرتبط با سارس آلوده می‌شوند. بیشتر این‌ها در تکثیر و به افراد دیگر موفق و باعث بیماری نمی‌شوند. پیتر دساکیکی از نویسندگان مقاله می‌گوید: «وقتی چنین آسیب‌هایی به‌طور مکرر اتفاق بیفتد، درنهایت با دنیاگیری روبه‌رو شد.»

نظارت هدفمند

مرکز تجزیه و تحلیل داغ می‌تواند به پژوهشگران کمک کند تا نظارت بر بیماری را هدف قرار دهند و به‌موقع ویروس‌های جدید را در انسان‌ها شناسایی کنند و از فعالیت‌هایی مانند زیستگاه‌های جنگلی خفاش‌ها در زمین‌های کشاورزی که خطر سرریز را افزایش می‌دهند، جلوگیری می‌کنند. رناتا مویلارتبوم‌شناس بیماری‌ها در دانشگاه ماسی نیوزیلند می‌گوید: «این مقاله از نظر نظارت قابل‌توجهی است.»

تیموتی پویزت، بومشناس دانشگاه مونترال کانادا می‌گوید این مطالعه بسیار هوشمندانه و ساده‌ای برای خطر خطر سرریز به کار می‌رود. او می‌گوید تخمین سالانه، احتمالاً دقیق نیست، اما نشان‌دهنده خطر بزرگی است.

مقالات مرتبط:

دساک می‌گوید تعداد بالای افرادی که درمعرض این ویروس‌ها قرار می‌گیرند، از این فرضیه حمایت می‌کنند که SARS-CoV-2 دارای منشأ طبیعی است. دساک فکر می کند که شواهد از این فرضیه بیشتر از فرضیه نشت ویروس از آزمایشگاه حمایت می شود.

ویروس‌های عامل کووید ۱۹ تقریباً به‌طور قطع از خفاش‌ها ناشناخته گرفته شده است، اما موضوع بیماری‌شدن انسان‌ها پژوهش‌های بین‌المللی خصوصی بوده است. دو مطالعه که ماه گذشته در مجله ساینس منتشر شد، نشان می‌دهد که احتمالاً طی دو رویداد از حیوانات (خفاش‌ها یا گونه‌های واسط دیگری) در بازار حیوانات زنده در ووهان چین به انسان‌ها منتقل شده و دنیاگیری کوید ۱۹ شده است.

نظر تعیینان

اما محققان دیگر اشاره می‌کنند که تخمین می‌تواند به فرضیاتی که در نظر گرفته می‌شود، پایان یابد، به‌طور قابل‌توجهی متفاوت باشد. به‌گفته‌های انجام‌شده، ارقام پیشنهادی برای تماس بین خفاش‌ها و انسان‌ها در جنوب آسیا و برای سطح‌بادی‌ها می‌توانند از نظر مخاطره‌آمیز، زیرا بر اساس مطالعاتی هستند که روی گیاهان انجام می‌شوند و تخمین‌ها می‌توانند بیش‌ازحد یا کمتر ازحد باشند.

زمانی که دساک و گروهش دامنه های بالاتر این رتبه ها را کنار گذاشتند، تعداد متوسط ​​سرریزها به حدود 50 هزار فرد آلوده به ویروس های مرتبط با سارس در کاهش سال پیدا می شود. دساک می‌گوید این رقم هنوز قابل‌توجه است. او و همکارانش درحال هدایت تلاش‌هایی برای اندازه‌گیری اعضای تیم‌ها در جوامع این منطقه هستند تا خود را بررسی کنند.

آلیس هیوزحفاظت از محیط زیست محیط زیست دانشگاه هنگ‌کنگ نیز می‌کند که نقشه‌های کانون‌های داغ متکی‌بر داده‌هایی درمورد محدوده جغرافیایی خفاش‌ها هستند که توسط اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) جمع‌آوری شده‌اند. این اطلاعات دقیق و کامل و احتمالاً قدیمی هستند و خاص در جنوب چین ممکن است برخی از گونه‌ها را در نظر نگرفته باشند.

تحقیقات هیوز نشان داده است که جنوب شرقی آسیا سکونتگاه دهها گونه خفاش است که هنوز به طور رسمی توصیف نشده است. او می‌گوید: «کاری که آن‌ها می‌خواهند انجام دهند، بسیار ارزشمند است و باید انجام شود. اما لازم است که این کار با دقت بالاتری انجام شود. درنتیجه تکیه بر نقشه‌های موجود برای کمک به برنامه‌های نظارتی، مناطق بسیار مهم از دست می‌رود و نمونه‌گیری در مناطق کم‌خطر انجام می‌شود.»

دساک می‌گوید پژوهشگران از داده‌های دیگری برای بهبود ارقام خام‌تر IUCN استفاده کردند، اما ساختند که طبقه‌بندی گونه‌های خفاش دائماً در حال بهروز شدن است. او می‌گوید: «در تجزیه‌وتحلیل خود از جدیدترین طبقه‌بندی‌ها استفاده کردیم.»

مدل جدید پژوهشگران همچنین این خطر را در نظر نمی‌گیرند که ویروس‌های خفاش ازطریق گونه‌های حدواسطی مانند حیوانات وحشی و دام‌هایی هستند که به ویروس‌های خفاش‌ها آلوده می‌شوند، انسان‌ها را آلوده می‌کنند. دساک می‌گوید تیم این موضوع را بررسی کرد، زیرا داده‌های مربوط به خطره با حیوانات واسط احتمالی محدود بوده است. اگر، او می‌گوید درنظر گرفتن این احتمال، به‌شدت افزایش خواهد داد.

اگر دوست داشتی امتیاز دادن یادت نره!