خرید بلیط هواپیما از سفرمارکت

در سال 2000، توشیبا از لپ‌تاپ‌هایی با سنسور اثر انگشت رونمایی کرد که به کاربران اجازه می‌داد تا رمزهای عبور پیچیده را ذخیره کنند، قفل دستگاه خود را تنها با یک لمس انگشت باز می‌کنند. این سنسور، کار کردن با دستگاه را به قدری ساده و خیلی سریع می‌کرد که زود شرکت‌های تولیدکننده گوشی هم به فکر استفاده از آن افتادند.

اولین گوشی‌های مجهز به اسکنر اثر انگشت نیز در همان سال‌های اولیه دهه 2000 وارد بازار شدند. خیلی بر این باورند که اولین مدل از این نوع گوشی‌ها Sagem MC 959 ID بود، اگر چه ظاهراً زیمنس نیز در اوایل سال 1998 یک نمونه اولیه از گوشی تلفن همراه به اسکنر اثر انگشت را ساخته بود.

اسکنر اثر انگشت

در ابتدا اسکنر اثر انگشت در PDA ها یا همان “دستیارهای دیجیتال شخصی” مورد استفاده قرار گرفت. زیرا از این نوع دستگاه‌ها بیشتر در کسب و کارها و استفاده تجاری می‌شد و مسلماً به امنیت بالاتری نیاز دارند. از آن زمان به بعد، تقریباً خبری از اثر انگشت اسکنر در دستگاه‌های تلفن همراه نبود، تا اینکه اپل با گوشی‌های آیفون خود را به جریان اصلی بازار وارد کند.

آیفون 5 اس (iPhone 5s) در سال 2013 با ویژگی خاصی به نام «تاچ آی دی» (Touch ID) رونمایی شد. این قطعه در واقع یک اسکنر اثر انگشت بود که در دکمه هوم و در قسمت پایین نمایشگر قرار داشت. در ابتدا این سنسور تنها به عنوان یک روش سریع‌تر برای باز کردن قفل گوشی استفاده می‌شود، اما یک سال بعد با ورود آیفون 6 و 6 پلاس به بازار، کاربرد قدیمی پیدا کرد و آن هم امنیت پرداخت‌های موبایلی با «اپل پی» (Apple) پرداخت) بود.

اسکنر اثر انگشت

اپل نسل دوم تاچ سریع‌تر با سری آیفون 6 اس (iPhone 6s) معرفی کرد و این سنسور هنوز هم در دو مورد از دستگاه‌های جدید اپل در سال 2022 استفاده می‌شود (نسل سوم آیفون اس‌ای و آیپد ایر جدید) . هر چند که این روش دیگر اپل اپل برای احراز هویت نیست.


بیشتر بخوانید:


شاید بتوان گفت اپل اسکنر اثر انگشت را در دنیای گوشی‌های هوشمند محبوب کرد، اما همین شرکت در سال 2017 با عرضه آیفون 10 استفاده از سنسور اثر انگشت را به نفع سیستم تشخیص چهره پیشرفته «فیس آی دی» (Face ID) کنار گذاشت. سازهای اندرویدی نیز با وجود گوشی‌های مشابه در زمینه تشخیص چهره پیاده‌سازی، اما سنسور انگشت را نیز همچنان حفظ کرده و این سنسور در اندروید نقش پررنگی دارد.

فیس آی دی

البته، اندروید در زمینه استفاده از اسکنر اثر انگشت شروع بدی داشت. برخی از اولین گوشی‌ها مانند موتورولا آتریکس (2011) و گلکسی در 5 (2014) سنسورهایی هستند که برای استفاده از آن‌ها کاربران باید دست خود را روی آن‌ها می‌کشیدند. در مقابل، سانسور خازنی اپلیکیشن بسیار بهتر بود و تنها با دکمه هوم کار می‌.

در نهایت، گوشی‌های اندرویدی هم به سمت استفاده از نوع خازنی اسکنر اثر انگشت گرایش پیدا کردند و این قطعه را به طرق مختلف در پشت یا کنار بدنه قرار می‌دهند.

در سال 2017 و در جریان کنگره چین جهانی شانگهای موبایل، شرکت ویوو از نمونه اولیه گوشی هوشمندی رونمایی کرد که اسکنر اثر انگشت آن در زیر صفحه نمایش قرار داشت. چیزی که معمولاً رایج است و چند گوشی‌های رده بالا و حتی میان‌رده‌شده از آن استفاده می‌کنند.

ویوو ایکس 20 یو دی

پس از این نمونه اولیه، ویو به سرعت دست به کار شد و تولید آنبوه اولین گوشی با اسکنر اثر انگشت زیر نمایشگر را تحت عنوان «ویوو ایکس 20 پلاس یو دی» (vivo X20 Plus UD) آغاز کرد. در ادامه نیز مدل بعدی با عنوان ایکس 21 یو دی عرضه شد و سالی از آن به یکباره با خیل عظیمی از گوشی‌های کامپیوتری به اسکنر اثر انگشت زیر نمایشگر پس از آن تبدیل شد.

در اینجا بد نیست یادی هم از گوشی خاطره‌انگیز «هواوی میت آر اس پورشه دیزاین» (Huawei Mate RS Porsche Design) کنیم. نه به پشت اینکه اولین گوشی هواوی با اسکنر اثر انگشت زیرگر بود، بلکه این گوشی در واقع از دو سنسور اثر انگشت می‌برد که یکی از آن‌ها در زیر صفحه نمایش و دیگری هم در بدنه قرار داشت. ظاهراً هواوی اعتقاد داشت هر چه بیشتر، بهتر است!

هواوی میت آر اس پورشه دیزاین

این روزها بیشتر اسکنرهای اثر انگشت یا خازنی هستند (آنهایی که روی بدنه قرار دارند، به عنوان مثال در پشت یا کنار آن) یا اپتیکال (زیر صفحه نمایش). اما باید بداند که انواع دیگری هم از این سنسور وجود دارد.

در اوایل سال 2019، سامسونگ سری گلکسی اس 10 را معرفی کرد که اولین دستگاه‌ها با اسکنر اثر انگشت اولتراسونیک بودند. سامسونگ در تبلیغات خود این نوع جدید از سنسورهای اثر انگشت زیر نمایشگر را بسیار ایمن‌تر معرفی می‌کرد و مدعی بود به وسیله اسکن سه انگشت بعدی به جای اسکن دو بعدی، فریب دادن اسکنر اولتراسونیک بسیار سخت‌تر است. با این حال، برخی از محافظ‌های صفحه باعث ایجاد اختلال در عملکرد این سنسور می‌شوند و همینطور از آن‌ها استفاده می‌کنند.

اسکنر اثر انگشت

بعدها نسل دوم سنسورهای سونیک سه بعدی کوالکام نیز عرضه می‌شوند که هم بیشتر پوشش می‌داد و هم سریع‌تر بود. و مهم ترین نکته در مورد این نوع جدید اسکنر اثر انگشت زیر نمایشگر این بود که از گوشی های تاشو نیز می‌کرد. این ویژگی باعث شد تا ویوو گوشی ایکس فولد خود را با دو سنسور زیر نمایشگر عرضه کند که یکی از آن‌ها در نمایشگر داخلی و دیگری هم در نمایشگر خارجی قرار دارد.

در سالهای اخیر نوآوری ویژه در زمینه اسکنر اثر انگشت صورت نگرفته است. با وجود اینکه از این سنسورها حتی در دستگاه‌های نسبتاً ارزان قیمت هم رایج هستند، اما هیچ پیشرفت فنی عمده‌ای را نمی‌توان مشاهده کرد. به جای آن، سازندگان در تلاش هستند تا این سنسورها را هر چه سریع‌تر و بزرگ‌تر کنند تا از آن‌ها راحت‌تر استفاده کنند.

vivo APEX

در اوایل سال 2018، ویو باز هم با یک مدل مفهومی جدید خبرساز شد. این شرکت چینی یک نمونه اولیه از گوشی vivo APEX را معرفی کرد که اسکنر اثر انگشت آن نیمی از نمایشگر را پوشش می‌داد و با قرار دادن انگشت در هر بخش از نیمه پایینی صفحه نمایش می‌شد اثر انگشت را اسکن کرد. فراهم شدن چنین فضای بزرگی یک ایده جدید را به ذهن متبادر می‌کرد و آن هم ممکن است دو انگشت را به صورت همزمان انجام دهند و امنیت را بالاتر ببرند. ایده‌ای که اوایل امسال با ویو ایکس 80 پرو (Vivo X80 Pro) به صورت واقعی تبدیل می‌شود و به صورت آنبوه وارد بازار می‌شود.

اسکنر اثر انگشت کار خود را به آرامی آغاز کرد و در دو دهه گذشته رفته بود به یکی از ویژگی‌های اصلی گوشی‌های هوشمند تبدیل شد. آیا این سنسور دوست داشتنی به فرم نهایی خود رسیده است و از این پس باید پیشرفت‌ها و بهبودهایی جزئی را شاهد باشیم؟ یا فکر می کنید هنوز جا برای نوآوری های بیشتر و ارائه نمونه های انقلابی مانند اسکنر زیر نمایشگر وجود دارد؟ نظرات خود را حتماً از طریق بخش کامنت‌ها با ما و دیگر خوانندگان دیجی رو در میان می‌برند.

بپوش رو
اگر دوست داشتی امتیاز دادن یادت نره!