کاوشگران دریا هنگام اکتشاف اعماق ناشناخته‌ی اقیانوس اطلس به‌وسیله تجهیزات کنترل از راه دور با یک پدیده عجیب روبه‌رو شدند. به‌نظر می‌رسد در بستر اقیانوس اطلس و در داخل شیار بزرگی که در سرتاسر این دریا کشیده شده است الگویی از حفره‌های مشابه در شن کف اقیانوس وجود دارد.

آزور نام مجمع الجزایری متشکل از ۹ جزیره آتشفشانی است که متعلق به کشور پرتغال بوده و در دل اقیانوس اطلس و در ۱۵۰۰ کیلومتری غرب پایتخت این کشور قرار دارد. این جزایر که یکی از قطب‌های گردشگری پرتغال نیز به‌شمار می‌روند در نزدیکی شیار بزرگ میانی اقیانوس اطلس و درمحل تلاقی سه قاره‌ای آمریکا، اروپا و آفریقای منطقه‌ای و مناطق زلزله‌خیز به‌شمار می‌رود. محققان در طی یکی از عملیات‌های اکتشافی خود در شمال منطقه‌ی آزور در تاریخ ۲۳ ژولای و در عمق ۲.۵ کیلومتری موفق به کشف ده‌ها حفره در بستر اقیانوس شدند. الگوی قرارگیری این سوراخ‌ها به‌شکلی است که یک خط راست را تشکیل می‌دهند.

مقاله مرتبط:

سپس یک هفته بعد موفق به شناسایی چهار دسته از حفره های دیگر در فلات آزور شدند. این فلات که در زیر آب قرار دارد محل برخورد سه صفحه زمین‌ساختی آفریقا، آمریکا و اروپا می‌شود. این منافذ در عمق 1.6 کیلومتری و 500 کیلومتری از محل کشف اولین دسته از حفره ها قرار دارند. دقیقاً نمی‌دانند این حفره‌ها را از کجا سربرآورده‌اند، بااین‌حال پیش از این گزارش‌هایی در مورد کشف حفره‌های مشابه در کف‌آیایی‌ها ارائه شده بود. پژوهشگران به این حفره‌ها لیبنسپورن می‌گویند که یک عبارت آلمانی به‌معنای آثار زندگی است که به یکی از مکان‌های احتمالی این حفره‌ها ایجاد می‌شود، یعنی فعالیت‌های ارگانیسم‌های زنده در داخل رسوبات آفریقای کف اشاره دارد.

صخره مرجانی بامبو

مجموعه‌ای از مرجا‌ن‌های بامبو به قطر نزدیک به یک متر در دنیای زنده اعماق اقیانوس که در اقیانوس اطلس مشاهده شد. اعتقاد علم بر این است که این مرجان هزار سال قدمت دارد.

سوالی که از خود، و با استفاده از شبکه‌های اجتماعی مانند توئیتر و فیسبوک استفاده می‌شود، معمولاً مردم می‌پرسند که چه چیزی باعث ایجاد این حفره‌ها در محیط اطراف می‌شود و چرا این حفره‌ها در فواصل ۱۰ سانتی‌متری و بیشتر از سایرین قرار می‌گیرند. چرا طول خطوط تشکیل‌شده از این حفره‌ها در کف دریا از ۱٫۵ تا ۱٫۸ متر فراتر نمی‌رود؟

پروژه اکتشاف اقیانوسی متعلق به سازمان ملی اقیانوسی و جوی آمریکا در صفحه توییتر خود نوشته است:

منشا این حفره‌ها را مات و مبهوت کرده است. شکل سوراخ‌ها به‌گونه‌ای است که گویی توسط انسان ایجاد می‌شود اما توده‌ای رسوباتی است که در کنار سوراخ‌ها وجود دارد این احتمال را تقویت می‌کند که شاید چیز دیگری این حفره‌ها را به‌وجود آورد.

امير كرام، سازمان ملي جنوبي و جوي مي‌گويد نزديك به دو دهه پيش در جريان يك عمليات اکتشافي در 40 کيلومتري محل کشف اولين دسته از اين حفره‌ها موفق به شناسايي حفره‌هاي مشابه شدند. بااین‌حال مایکل وکیونه زیست‌شناس اقیانوسی از سازمان ملی اقیانوسی و جوی می‌گوید با گذشت زمان نیز هیچ توضیحی برای منشا این حفره‌ها ارائه نشد. گفتنی است که در پروژه‌های اکتشاف اقیانوسی این سازمان مشارکت کرده و از همان گروه تحقیقاتی که موفق به شناسایی حفره‌های کشف‌شده‌ی جدید شده‌اند، می‌شود.

وکوینه میگوید:

چیز مهمی آنجا در کف اقیانوس اتفاق می‌افتد که ما از آن بیخبریم. این موضوع نشان‌دهنده این حقیقت است که ما از اسرار اقیانوس‌ها خبر نداریم.

پیدا کردن منشا این حفره‌ها تنها یکی از اهداف تعیین‌شده ازطرف پژوهش در قالب پروژه‌ی اکتشاف اقیانوسی است. در این پروژه شیار به اکتشاف میانی اقیانوسی می‌پردازند. این شیار که با آن برخورد می‌کند (یا اگر بخواهیم دقیق‌تر بگویم، جدایش) صفحاتی بوده است و کوهستان‌های عظیم زیرآبی را در خود جای داده است از 11 هزار کیلومتر طول داشته و از جنوب تا شمال شمال کشیده شده است.

اسفنج شیشه ای اعماق اقیانوس

یک اسفنج شیشه‌ای ساقه‌دار که در عمق ۲.۸ کیلومتری در اقیانوس اطلس مشاهده می‌شود. ساقه‌ای بلند برای تغذیه به داخل آب کشیده می‌شود.

سازمان ملی اقیانوسی و جوی در قالب سه عملیات اکتشافی به‌نام سفر به شیار۲۲ به‌دنبال ۲۰ پاسخی برای پرسش‌های خود در اقیانوس‌ها هستند، ازجمله اینکه چه ارگانیسم‌هایی در طول زنجیره آتشفشان‌های زیرآبی اقیانوسی زندگی می‌کنند و همچنین در صورت توقف فعالیت‌های زمین‌ها، که عامل پشتیبانی از حیات هستند. ازطریق گرما به‌شمار می‌روند، دقیقاً چه اتفاقی روی خواهد داد. این پروژه اکتشافی در ماه می از شهر نیوپورت در رودآیلند آمریکا شروع شد و پس از ادامه عملیات در منطقه آز پرتغال در ماه سپتامبر در منطقه پروتوریکو در دریای کاراییب به پایان می رسد.

مقاله مرتبط:

یکی از موضوعات موردتوجه پژوهش در این پروژه، جوامع مرجانی و اسفنجی است که در معماق ژرف اقیانوس‌ها زندگی می‌کنند. این گونه‌های حیات به اعتقاد بسیاری از افراد، از جمله درک سوورز، یکی از باارزش‌ترین اکوسیست‌های دریایی روی سیاره‌های زمین می‌شوند. درک سوورز هماهنگ کننده اکتشافات اقیانوسی است که هم‌اکنون در یکی از کشتی‌های عملیات جوی سازمان ملی اقیانوسی و به‌نام اوکینوز اکسپلورر حضور دارد.

سوورز معتقد است عملیات‌های اکتشافی مانند سفر به شیار ۲۰۲۲ انجام می‌شود.

منبع اصلی انرژی در سطح زمین نور خورشید است اما در اعماق اقیانوسی است که نور خورشید به آنجا نمی‌رسد این وظیفه برعهده‌ای ماگمایی است که از درون زمین راه خود را به‌سوی کف اقیانوس می‌کند و با گرما و برخی مواد مغذی باعث شکوفایی حیات در اعماق می‌شود. دریاها می‌شود. سورز در این مورد میگوید:

کشف این موضوع ما را از شرایطی که ممکن است در زیر سطح آب شکوفا وجود داشته باشد، افزایش یافته است.

بعد از آن سازمان ملی اقیانوسی و جوی آمریکا به پلتفرم شبکه‌های اجتماعی برای نظرخواهی در مورد توضیح پدیده‌های حفره‌های بستر اقیانوسی روی هزاران کامنت از سوی مخاطبان کنجکاو سرازیر شد که برخی از آن‌ها دارای موضوعات جالبی بودند. آیا این حفره ها ساخته دست بشر هستند؟ آیا آن‌ها می‌توانند نشانی از وجود فرازمینی داشته باشند؟ آیا این حفره ها در اثر حرکت زیردریایی ها ایجاد شده اند؟ آیا این حفره‌ها می‌توانند منافذی را برای تهدیدهای موجود کشف کنند که خود را در بستر دریای مدفون می‌کنند؟

اعماق اقیانوس دیپ دیسکاور کشف عمیق

ابزار کنترل از راه دور Deep Discoverer بر فراز بستر اقیانوس

وکیونه می‌گوید درستی حدس آخر دور از انتظار نیست. در سال ۲۰۰۴ دکتر وکیونه با همکاری آداکسل، محقق پیشین مؤسسه تحقیقات تحقیقاتی کشور را درمورد حفره‌هایی که در آن سال در کف‌هایی کشف شده بود با انتشار مقاله‌ای دو دلیل احتمالی برای توضیح علت ایجاد این حفره‌ها ارائه کرد. در هر یک از دو توضیح ارائه شده به نوعی حیات دریایی اشاره شده بود. این دو دانشمند در سناریوی اول خود از سخنان موجود می‌گویند که یا روی بستر دریای دریای می‌رود یا در فاصله کمی از آن می‌کند و در حین انجام می‌دهد این کار باعث ایجاد حفره‌هایی در درون رسوبات اقیانوس می‌شود. در سناریوی دوم این موجود زنده درون رسوبات زندگی می‌کند و مجراهایی در کف اقیانوس می‌کند.

وکیونه می‌گوید حفره‌های اخیر کشف‌شده احتمالاً از سمت پایین به بالا ایجاد شده‌اند. سوورز می‌گوید تجهیزات کنترل از راه‌دور با استفاده از ابزار مکش خود نمونه‌هایی از رسوبات کف اقیانوس را جمع‌آوری کرده‌اند. از این رو با آزمایش نمونه‌ای از رسوبات می‌توانم از وجود ارگانیسم در این حفره‌ها اطلاع پیدا کنم.

وکیونه می‌گوید با این‌که از کشف دوباره حفره‌های تخت‌های اقیانوسی خرسند شده اما به دلیل عدم ارائه توضیح موثق از سوی داشنمندان درمورد منشأ این حفره‌ها ناامید شده است. او میگوید:

این موضوع را نشان می‌دهد که روزی معمای حفره‌های کف اقیانوس اطلس حل خواهد شد اما اکنون ما قادر به کشف راز این ماجرا نیستیم.

سازمان ملی اقیانوسی و جوی آمریکا آخرین تفحص زیرآبی از مرحله دوم عملیات اکتشافی خود را به صورت زنده پخش خواهد کرد. مرحله‌ی سوم عملیات نیز در روز هفتم ماه آگوست آغاز خواهد شد.

اگر دوست داشتی امتیاز دادن یادت نره!