۱

اشتراک گذاری

«باید بیشتر لبخند بزن.»، «چرا مثل بقیه رفتار نمی‌کنی؟»، «می‌شه به موهات دست بزنم؟» اینها چند نمونه ریزپرخاشگری هستند که در طول روز با آنها روبه‌رو می‌شویم. با این که به آنها ریزپرخشگری می‌گویند، خیلی هم آسیب‌ها و آسیب‌هایی جدی به افراد وارد می‌کنند. در ادامه، بیشتر درباره این موضوع گفت. با ما همراه باشید.

ریزپرخاشگری چیست؟

بر اساس تعریف، ریزپرخاشگری شامل رفتارهایی کلامی و غیرکلامی است که تأثیرات بلندمدتی دارند و ممکن است به قضاوت‌شدن و منزوی‌شدن افراد تبدیل شوند. هر کس ارزش و احترام کافی از محیط دریافت نکند یا قربانی تبعیض‌های قومی و جنسیتی شود، یعنی با این رفتارها روبه‌روست. شاید فرد بعد از مدتی به این رفتارها عادت کند، اما در بلندمدت سلامت روان او بسیار می‌بیند.

در سال ۱۹۷۰ دکتر چستر پیرس، روان‌پزشک دانشگاه هاروارد، از این اصطلاح برای توصیف توهین‌ها و تبعیض‌هایی استفاده می‌کنند که سیاه‌پوستان روزانه تجربه می‌کنند. چستر معتقد بود این تجربیات در طول زمان مهم بر سلامت روانی و جسمی افراد دارند.

در سال ۲۰۰۷ دکتر درالد وینگسو، استاد دانشگاه کلمبیا، به‌کمک گروهی از مطالعات علوم اجتماعی با و طبقه‌بندی این رفتارها را بررسی کرد که ریزپرخاشگری بر رنگین‌پوستان را بررسی کرد و در سال ۲۰۱۶ نحوه برخورد با دانشجویان رنگین‌پوست بررسی شد. وینگسو تحقیقات خود را گسترش داد و به سراغ گروه‌های مذهبی، افرادی که به آن‌ها می‌رفتند، رفتند. درک تأثیر ریزپرخاشگری‌ها و فرهنگ‌سازی در محیط باعث می‌شود سازمان‌های بسیاری برای رفع ریزپرخاشگری‌ها در سازمان‌های خود تلاش کنند.

وقتی می‌گوییم ریزپرخاشگری، تصور می‌شود تأثیراتش هم کوچک و زودگذرند، اما تحقیقات نشان می‌دهند ریزپرخاشگری‌ها به‌اندازه پرخاشگری تأثیرگذار و مخرب هستند. بر اساس مطالعات سو، کلان ریزپرخاشگری‌ها بسیار زیاد است که می‌توان در استانداردها یا سبک زندگی روزانه گروه خاصی از عوامل ایجاد کند. وینگسو اصطلاح «رفتارهای طردکننده» را بهتر می‌داند.

این رفتارها در نگرش و باورهای ما ریشه دارند و ورای آگاهی و اختیار ما هستند. نگرش‌ها و باورهای ما در خانواده و بر اساس کلیشه‌های قومی، سنی، جنسیتی و نژادی شکل می‌گیرند. از نظر سو و همکارانش ریزپرخاشگری‌ها به ۴ دسته تقسیم می‌شوند که در ادامه هرکدام را می‌کنیم.

مشخص‌ترین شکل ریزپرخاشگری تحقیر کلامی و توهین رفتاری مستقیم است. در این حالت، افراد کاملاً عامدانه برای توهین و کوچک‌کردن دیگران از توهین‌های کلامی استفاده می‌کنند و رفتارهای مراقبتی و تبعیض‌های هدف دارند.

بیان کلمات توهین‌آمیز و نادیده‌گرفتن عامدانه افراد، نمونه‌های مخرب ریزپرخاشگری مستقیم کلامی هستند. نمونه‌های رایج این رفتارها طنزهای قومی و تمسخر افراد مبتلا هستند. آنچه از این طنزها می‌برند با جمله «این فقط شوخیه» رفتارشان را توجیه می‌کنند.

ریزپرخاشگری‌های توهین‌آمیز همیشه کلامی گاهی اوقات با رفتار یا زبان بدن هم منتقل می‌شوند. چند نمونه از آنها عبارت‌اند از:

  • دنبال‌کردن افراد در فروشگاه با پیش‌فرض از دزدیده‌شدن اجناس؛
  • فاصله‌گرفتن عامدانه؛
  • بی‌توجهی به ارتباطات چشمی؛
  • برگزاری جلسات مغایر با تفکرات مذهبی گروهی خاص؛
  • سفارش غذا بدون در نظر گرفتن معذوریت‌های غذایی افراد؛
  • اختصاص‌دادن پروژه‌های بهتر به دیگران و نادیده‌گرفتن افراد خاص.

ریزپرخاشگری نوع سوم نادیده گرفته و بیارزش جلوه‌دادن تجربیات دیگران است. افراد با ریزپرخاشگری سعی می‌کنند تجربه شخصی دیگران را نادیده بگیرند یا بی‌اهمیت جلوه کنند. تصور کنید تجربیات شخصی خود صحبت می‌کند که می‌تواند کسی را با قطع‌کردن حرف‌هایش بیان کند تجربیات خودش را می‌شود. به نظر می‌‌‌‌‌

در این نوع ریزپرخشگری، کلیشه‌ها و پیشفرض‌های متعصبانه قومی باعث رفتارهای بی‌ادبانه می‌شوند. هوش و ذکاوت گروهی از افراد نادیده گرفته می‌شود و رعایت اخلاق برای آنها از بین می‌رود. اگر ظاهر شوند، قومیت یا زبان مادری مشابه دیگران نیستند، از گروه‌های اجتماعی طرد می‌شوند. این رفتارها کمترین مشکلی است که با آنها مواجه هستند. شاید انجام این رفتارها ناخودآگاه به نظر برسند، اما متأسفانه ناخودآگاهانه‌بودنش چیزی از تأثیرات مخرب و منفی آنها بر سلامت روحی افراد کم نمی‌کند.

نظره با ریزپرخاشگری عاملی استرس زاست. افزایش افزایش باعث بالارفتن فشار خون، بیماری‌های قلبی بیماری و بیماری‌هایی مانند کورتیزول می‌شود. ریزپرخشگری در طول زمان کاهش به کاهش، مصرف مواد غذایی، مصرف مواد مخدر و مشکلات خواب می‌شود. مهم‌ترین تاثیر آن بر سلامت روانی افراد هم ایجاد رفتارهای ناسالمی مانند سیگارکشیدن، نوشیدن الکل و پر است.

در سال ۲۰۱۵، تحقیقاتی با هدف بررسی ارتباط پرخاشگری و افکار خودکشی روی ۴۰۵ دانشجو از اقلیت‌های قومی در دانشگاه بزرگ غرب میانه انجام شد. طبق این تحقیقات، با افزایش تجربه ریزپرخاشگری در دانشجویان، افکار خودکشی آنها پررنگ تر می‌شد. سپس تحقیقات دیگری روی ۵۰۶ بزرگ‌سال از گروه‌های نژادی مختلف انجام شد که نشان‌دهنده افزایش ریزپرخاشگری‌های نژادی برای افراد روانی است و باعث می‌شود که بر سلامت افراد تأثیر بگذارد، اثرات منفی و منفی آن‌ها به زندگی می‌شود. افراد را در طول روز هزاران بار کلامی و غیرکلامی در معرض نمایش انواع پرخاشگری قرار دهید. اگر نیش پشه کوچک است و در ظاهر وجود ندارد، اگر تعداد زیادی از آنها هم‌زمان به ما حمله کنند، آزرده می‌شویم.

زمانی که افراد با جهت‌گیری ذهنی وارد محیط درمانی می‌شوند، متفاوت است. رابطه موفق بیمار و درمانگر با اعتماد متقابل شکل می‌گیرد. جهت‌گیری ذهنی درمانگر احساسات منفی در بیمار ایجاد کند و اعتماد بین آنها را از بین ببرد. پژوهشی در سال 2015 نشان داد از 3 بیمار سرخپوست مبتلا به هر یکی در معرض خطر ریزپرخاشگری از جانب درمانگر خود بوده است و به‌مرور زمان علائم بیماری، سکته‌های قلبی و بیماران مبتلا به آن می‌شود. این موضوع نشان می‌دهد با وجود ریزپرخاشگری‌تنها ارتباط دوستانه میانگر و بیمار شکل نمی‌گیرد، بلکه سلامت جسمی و روانی بیمار هم به خطر می‌افتد.

رایج‌ترین نوع ریزپرخاشگری در محیط درمانی مربوط به بیمارانی با گرایش جنسی متفاوت است. درک و ارتباط ضعیف آنها با درمان باعث می شود مصرف تنباکو، مواد مخدر و الکل زیاده روی کنند. به‌اعتقاد دکتر کلگهورن، در طول تاریخ عقاید جامعه و فرهنگ در پزشکی هم ریشه دواندند. پزشکی با زندگی و زندگی مرتبط است و باید بیطرف باشد.

آشنایی با ماهیت ریزپرخاشگری‌ها یا رفتارهای طردکننده برای توسعه اطلاعات و همدلی در محیط کار دارد. برای توانایی بهتر ریزپرخاشگری، باید آن را شناسایی کنید. همه ما می‌دانیم تبعیض نژادی برای اعضای گروه نپذیرفتنی است، اما اغلب اوقات با ریزپرخگری‌های عمدی و غیرعمدی به همکاران خود آسیب می‌زنیم. برای حل این موضوع با افراد صحبت کنید و دوستانه دلیل رفتار آنها را بپرسید. در صورتی که این صبحت‌کردن وجود نداشت، از ۲ روش زیر استفاده کنید.

برای رسیدن به نتیجه بهتر از مدیران و مدیران منابع انسانی کمک بگیرید. میانی و مدیر منابع انسانی با بررسی موقعیت، دلیل اصلی این رفتار مدیران را پیدا می‌کنند و به شما می‌کنند.

اگر مدیران متوجه زحمات شما می‌شوند و فرصت‌های شغلی همیشه در اختیار افراد خاص قرار می‌گیرند، بررسی کنید. صحبت‌ن درباره نکات منفی مدیران آنها را نگران می‌کند و نیاز به ریسک پذیری بالا دارد، اما مدیرانی که در فکر ایجاد تیمی منسجم و موفق هستند از صداقت شما می‌کنند.

در مواردی که صحبت‌کردن وجود نداشت و هیچ‌چیز تغییر نکرد، برای بار دوم داوطلبانه با مدیر صحبت کنید و در قدم بعدی از مدیر منابع انسانی کمک بگیرید. گزارش رفتارهای تبعیض‌آمیز بخشی از مسئولیت اخلاقی ما در محیط کار است. در نهایت اگر برای گزارش و پیگیری رفتار مدیران به جایی نرسیده باشید، محیط کار خود را تغییر دهید.

ریزپرخاشگری بیشتر در محل کار اتفاق می‌افتد، پس با قدردانی‌کردن از کسانی که در معرض این رفتارها هستند، می‌توان به‌راحتی مسائل را حل کرد. برای به حداقل رساندن آسیب‌های ریزپرخاشگری در محیط کار، مشارکت در کارها، تایید و شنیدن ایده‌های آنها برای کمک به بسیاری از می‌کند.

تکرار مدام ریزپرخشگری در محل کار، در زندگی شخصی شما هم بازتاب پیدا می‌کند. برای مقابله با تاثیرات منفی ریزپرخاری سعی کنید با افراد صحبت کنید و دلیل رفتار یا حرفهایشان را بپرسید. شما در تمام روزها با آنها برخورد نمی‌کنید که رفتارهای ریزپرخاشگری دارند، اما زمانی که درباره رفتارشان صحبت کنید، متوجه ناآگاهانه‌بودن و کلیشه‌های قدیمی آنها می‌شوید.

اگر همکار شما دارد، به او نگویید چقدر الهام‌بخش است. افراد تحت تأثیر در طول روز بارها در ریزپرخاگری هستند، اما مشابه همکاران خود می‌کنند و موفق می‌شوند. سعی کنید با او رفتار کنید که انگار هیچ تفاوتی با شما ندارد.

با گفتن این جمله به همکار خود، می‌کنید که فرهنگ زبانی مناسب نیست و نامش ارزش ندارد. اگر نمی‌توان نام همکارتان را راهنمایی کرد، از خودش می‌خواهد.

تبعیض سنی از مشکلات جدی افراد مسنتر در محیط کار است. افراد جوان تصور می‌کنند آنها را با اصطلاحات و ابزارهای جدید آشنایی نمی‌توانند با رفتارشان به آنها توهین کنند.

الیزابت ایمز، معاون ارشد مؤسسه‌های آنیتا بورگ، نادیده‌گرفتن زنان را بزرگ‌ترین ریزپرخاشگری در محیط کار می‌دانند.

قطع‌کردن صحبت زنان توسط مردان پدیده‌های جهانی است. زنان در تمام دنیا بارها در طول روز و هفته شاهد این رفتار هستند. بدترین قسمت این تجربه زمانی است که مردان بعد از قطع‌کردن صحبت‌شان، ایده آنها را تکرار می‌کنند و متوجه می‌شوند.– نیویورک‌تایمز

آموزش گروهی و آگاه افراد از تعصبات و رفتارهای ریزپرخاشگری ابزاری برای مقابله با این رفتارهاست. همانطور که تحقیقات نشان می‌دهند، ریزپرخاشگری منفی و مخرب بر سلامت روانی و جسمی افراد می‌گذارند، اما مطالعه و آموزش در بهبود شرایط نقش بسیار دارد. مکانیسم‌هایی وجود دارند که می‌توانیم با استفاده از آنها در این مسائل انتقادی نگاه کنیم. هرچه بیشتر به این مشکل به‌چشم مسئله‌ای حل‌شدنی نگاه کنیم، بیشتر می‌توانم با مطالعه به‌سمت خنثی‌کردن آن برویم.

شاید شما هم در زندگی شخصی یا محل کار ریزپرخشگری‌های کلامی و غیرکلامی را تجربه کنید. معمولاً ریزپرخاشگری بیشتر در محیط کار یا گروه‌های اجتماعی اتفاق می‌افتد. تجربیات خودتان درباره ریزپرخاشگری را برای ما بنویسید و بنویسید چگونه با آن مقابله کنید.

منبع : چطور