بیش از سه نفر در سراسر جهان برای غذای خود به ماهی متکی هستند. ماهی یکی از منابع محبوب‌ها و غذاهای سالم در رژیم‌های غذایی توصیه‌شده‌ای مانند رژیم غذایی مدیترانه‌ای و رژیم غذایی نوردیک است. اما پژوهشی نشان می دهد که مانند هر چیز دیگری، مصرف بیش از حد ماهی نیز خوب نیست.

بزرگ‌مدتی از حدود 500 هزار نفر نشان داد، گمان می‌رود که ملانوم بدخیم در مطالعه‌ای که روزانه بیش از بیش از نصف یک قوطی ماهی تن، مصرف مصرفی، 22 درصد بیشتر باشد. ایون یونگ چومتخصص بیماری‌های پوست از دانشگاه براون توضیح می‌دهد: «ملانوم پنجمین سرطان شایع در ایالات متحده است و در طول زندگی در افراد سفیدپوست ۱ در ۳۸، در افراد سیاهپوست ۱ در ۱۰۰۰ و در افراد هیسپانیک، ۱ در ۱۶۷ است. »

توجه به این موضوع است که نتایج به معنای آن نیست که باید از خوردن ماهی انجام شود. مطالعه‌ی جدید یک روند را نشان می‌دهد و نه علت‌های، یعنی پژوهشگران به‌طور مستقیم نشان نمی‌دهند که خوردن ماهی بیشتر به سرطان پوست را افزایش می‌دهد.

حتی اگر ثابت شود رابطه مستقیمی وجود دارد، مزیت‌های حاصل از خوردن ماهی‌ها ممکن است بیشتر از مزیت‌های کنار گذاشتن ماهی به‌کامل باشد. بااین‌حال، پیدا کردن چنین ارتباط محکمی درون یک نمونه بزرگ توجیهی برای انجام بررسی‌های بیشتر است. کلر کالینز، متخصص تغذیه در دانشگاه نیوکاسل که در مطالعه جدید شرکت نداشت، می‌گوید:

نتایج حاصل از مطالعه هم‌گروهی است، یعنی مطالعه مشاهده‌های است و علیت را نشان نمی‌دهد، نمی‌توانم آن را نادیده گرفتم. نقش آلاینده‌هایی که ممکن است در برخی از ماهی‌ها وجود داشته باشد، باید در نظر گرفته شود.

به خوبی ثابت شده است که سموم موجود در محیطی ازجمله سمومی که می‌دانیم مستقیماً باعث ایجاد سرطان می‌شوند، در طول زنجیره تجمع تجمع پیدا می‌کنند. به‌عنوان مثال، جیوه‌ای که طی فرآیندهای صنعتی مانند سوزاندن زغال سنگ منتشر می‌شود، وارد آبراهه‌ها می‌شود و در آنجا میکروب‌ها آن را به متیل مرکوری تبدیل می‌کنند. این ترکیبات توسط پلانکتون‌ها جذب می‌شوند و درنهایت در بافت‌های میگوهایی که پلانکتون‌ها را می‌خورند، سپس در ماهی‌هایی که می‌گوها را می‌خورند و به همین ترتیب در بدن جانوران دیگر جمع می‌شوند، بنابراین هرچه ترکیبی از بدن می‌شود، بیشتر می‌شود. این پدیده «زیست‌انباشتگی افزایشی» نامیده می‌شود. چو میگوید:

یافته‌های ما احتمالاً به آلاینده‌های موجود در ماهی‌ها مانند بیفنیل پلی‌کلر شده، دیوکسین، آرسنیک و جیوه مربوط می‌شود. پژوهش‌های گذشته نشان داده‌اند که مصرف بیشتر ماهی با سطح بالاتر این آلاینده‌ها درون بدن است و ارتباطاتی را بین این آلنده‌ها و خطرات بالاتری به سرطان پوست شناسایی کرده‌اند.

مقالات مرتبط:

پژوهشگران به سرپرستی یوفی لی، همه‌گیرشناس دانشگاه براون از داده‌های مطالعه USA NIH-AARP Diet and Health Stud استفاده می‌شود که مربوط به شرکت‌هایی بود که در سال‌های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۶ به مطالعه پیوسته بودند. پژوهشگران این را با ملی مرگ‌ومیر و سرطان انطباق دادند و دریافتند که در بررسی ملاونوم اطلاعاتی که حدود 43 ماهی گرم در روز می‌خوردند، در مقایسه با افرادی که مصرف متوسط ​​ماهی مصرف می‌کردند (حدود سه گرم در روز) 22 درصد است. بیشتر بود.

ارتباط مشاهده شده خط بود، یعنی مقدار ماهی تونی که مصرف می‌شد، بروز سرطان را افزایش می‌داد و این ارتباط حتی از نظر عوامل تأثیرگذار مانند تعداد خال‌ها، رنگ مو، آفتاب‌سوختگی شدید و رفتارهای مرتبط با آفتاب همیشه ثابت بود. مقدار مصرف ماهی فقط در ابتدای مطالعه اندازه‌گیری می‌شود، بنابراین مقدار مصرف ممکن است در طول زندگی تغییر کند.

نکته مهمی که باید به آن متوجه شد، این است که یافته‌های جدید دیگری از سرطان پوست را کاهش دهد. متیو براونمدیر مؤسسه ملانوم استرالیا در این باره هشدار داد: «مهم است که پیام پیام مطالعه را اشتباه متوجه نشویم. شواهد علمی واضح است، قرار گرفتن درمعرض نور خورشید بزرگ‌ترین عامل خطر به ملاانوم است.»

اما از آنجا که سطح این آلاینده‌ها به دلیل تشدید از زمین استفاده می‌شود و حتی تغییر اقلیمی افزایش می‌کند (با افزایش بارندگی‌ها، جیوه‌ها در برخی از آبراهه‌ها افزایش پیدا کرده است)، این دلیل احتمالی سرطان پوست را نیابد نادیده گرفت. لی و همکارانش خواستار بررسی‌های بیشتر هستند.

این مطالعه در مجله Cancer Causes & Control منتشر شد.