وقتی برای سردرد آسپیرین مصرف می‌کنید، آسپیرین از کجا می‌داند باید به سر برود و درد شما را تسکین دهد؟ پاسخ کوتاه به این پرسش این است که چیزی نمی‌داند. مولکول‌ها نمی‌توانند راه خود را در بدن پیدا کنند و کنترل کنند، هم بر هدفی که انتخاب می‌کنند، نمی‌شوند. اما پژوهشگرها می‌توانند تغییراتی شیمیایی را روی مولکول‌های دارویی انجام دهند تا مطمئن شوند داروها با شدت بیشتری به مقاصد هدف و با شدت کمتر به نقاط غیرهدف می‌روند.

محصولات دارویی تنها حاوی داروی فعالی هستند که به صورت مستقیم بر روی بدن تاثیر می‌گذارند. داروها همچنین می‌توانند حاوی مواد غیرفعال یا مولکول‌هایی باشند که پایداری، جذب، طعم و ویژگی‌های لازم برای افزایش کیفیت دارو را بهبود بخشند. برای مثال، آسپرین حاوی موادی است که با خرد شدن قرص هنگام حمل‌ونقل، مانع می‌شوند و درعین‌حال، آن را در بدن تجزیه و تحلیل می‌کنند.

تام آنکوردوکی، استاد علوم پزشکی از دانشگاه کلروادو در 30 سال گذشته به بررسی انتقال داروها پرداخته است. این بررسی‌ها شامل توسعه‌ی روش‌ها و طراحی مؤلفه‌های غیردارویی است که دارو را به هدف موردنظر در بدن می‌رساند. برای درک درمان روش‌های طراحی داروهای مختلف، یک دارو را از نقطه‌ای ورود به بدن تا مقصد آن ردیابی می‌کنیم.

قفسه داروها

داروها دارای قدرت درک اما طراحی خوب به آن‌ها کمک می‌کنند به هدف نظر پزشکان و بیماران برسند.

داروها چگونه جذب بدن می‌شوند

وقتی قرصی را قورت می‌دهید، قرص در شکم و روده‌ها حل می‌شود و سپس مولکول‌های دارو وارد جریان خون می‌شوند. مولکول‌های دارو ازطریق خون می‌توانند در بدن گردش کنند و به اندام‌ها و بافت‌های مختلف دسترسی پیدا کنند. مولکول‌های دارویی با جذب شدن به گیرنده‌های سلول‌های مختلف می‌شوند که می‌توانند واکنشی مشخص بر روی بدن را ایجاد کنند. گرچه داروها برای گیرنده‌های خاص و ایجاد اثر مطلوب طراحی‌شده و غیرممکن می‌توانند از گردش آن‌ها در جریان خون و تأثیر آن‌ها بر اثر غیرهدف جلوگیری کنند. درنتیجه ممکن است عوارض جانبی را به‌دنبال داشته باشد.

مولکول‌های دارویی که در خون گردش می‌کنند به مرور زمان کاهش می‌یابند و در نهایت ازطریق دفع می‌شوند. یک نمونه ساده، بوی شدید عفونتی است که ممکن است از خوردن مارچوبه حس کنید، زیرا به‌سرعت اسید مارچوبه را پاکسازی می‌کنند. به‌طوری مولتی‌ویتامین‌ها معمولاً حاوی ریبوفلاوین یا ویتامین‌های مشابه B2 هستند که باعث می‌شوند رنگ‌های زرد روشن به خود بگیرند. ازآنجاکه عبور مولکول‌های دارویی از پوشش روده‌ها، خواص شیمیایی داروها را تغییر می‌دهند، داروهایی که می‌خورند هرگز نمی‌توانند و ازطریق مدفوع دفع می‌شوند.

ازآنجاکه داروی جذب بدن نمی‌تواند به همین دلیل برخی از داروها را درمان کند، درمان فشار خون و آلرژی را به صورت مصرفی مصرف می‌کند تا مولکول‌های دارویی حذف شده را مصرف کنند و با حفظ سطح کافی دارو در خون، آن را حفظ کنند.

مصرف دارو در جای مناسب

در مقایسه با قرص‌ها و کپسول‌ها، روش بهینه‌تر جذب دارو در جریان خون، تزریق مستقیم آن است. به این صورت کل دارو در بدن جریان پیدا می‌کند و از تجزیه و تحلیل آن در شکم جلوگیری می‌شود. بسیاری از داروهایی که به صورت وریدی تزریق می‌شوند از انواع داروهای بیولوژیک یا بیوفناوری هستند. مواد تشکیل‌دهنده این داروها از موجودات زنده‌ای دیگر گرفته‌شده‌اند. نمونه‌ای متداول، داروهای سرطانی موسوم به آنتی‌بادی‌های مونوکلونال هستند. افرادی که جذب سلول های تومور می شوند و آن ها را می کشند. این داروها به‌صورت مستقیم در رگ تزریق می‌شوند زیرا شکم نمی‌تواند تفاوت بین این داروها را پرورش دهد و این داروها را پرورش دهند.

پرستار در حال تزریق دارو

گاهی اوقات روش برای جذب دارو، تزریق وریدی آن است

در نمونه‌های دیگر، داروهای آنتی‌بیوتیک‌های مخصوص درمان شدید باید تراکم داشته باشند تا بتوانند به همین دلیل تنها دلیل تزریق به بدن بیمار منتقل شوند. با افزایش مصرف دارو، می‌توان این اطمینان را داد که مولکول‌های دارویی به اندازه کافی برای بدن صحیح می‌شوند و درمانی را بالا می‌برند، ممکن است این مولکول‌ها دارای عوارض غیرهدف باشند و عوارض جانبی را افزایش دهند.

مقاله مرتبط:

تنها راه هدایت تراکم داروی بالا به وضعیت صحیح، اعمال مستقیم دارو بر نقطه‌ی موردنظر است. برای مثال می‌توان به مالیدن پماد روی جوش پوستی یا استفاده از قطره‌ای چشمی برای آلرژی‌ها اشاره کرد. با توجه به برخی از مولکول‌های دارویی که در نهایت جریان خون می‌شوند، این مولکول‌ها به اندازه کافی رقیق هستند، به‌طوری‌که مواد دارویی به‌طور طبیعی می‌شوند که به‌عنوان عوارض دیگر می‌توانند بسیار اندک باشند و بعید باشند که عوارض جانبی را به‌دنبال داشته باشند. به طور مشابه، استنشاق دارو آن را به صورت مستقیم به ریه‌ها هدایت می‌کند و از آن بر سایر نقاط بدن جلوگیری می‌کند.

پذیرش بیمار

در نهایت یکی از جنبه های طراحی کلیدی داروها این است که داروها را در مقدار و زمان مصرف مصرف می کنند. از آنجاکه به خاطر سپردن زمان مصرف دارو به مصرف چند بار در روز برای بسیاری از افراد مبتلا می‌پردازد، پژوهشگرها تلاش می‌کنند فرمول‌های دارویی را طراحی کنند که تنها یک بار در روز یا کمتر نیاز به مصرف دارو وجود دارد.

مصرف دارو

مصرف دارو بر اساس تجویز می‌تواند آن را افزایش دهد و عوارض جانبی را کاهش دهد

به‌طوری، قرص‌ها، داروهای مشابه استنشاقی و اسپری‌های بینی مناسب‌تر از تزریق هستند که بیمار رادار به مراجعه به کلینیک و کمک گرفتن از آموزش پزشکی می‌شود. هرچقدر مصرف داروی دردسر و هزینه‌های کمتری داشته باشد، احتمال پذیرش آن از سوی دیگر هم بیشتر می‌شود. بااین‌حال، یک‌بار مصرف دارو تنها راه حل برای مصرف برخی از داروهای خاص است. با توجه به علم در زمینه‌ی درک بیماری و ساخت داروی موردی، پیشرفت‌ها، برخی از اوقات تأثیر دارو به خود بیمار دارد.