تا همین چند سال پیش، اگر یک نفر می‌آمد و به ما می‌گفتم که از فلان پیامرسان داخلی کن، یک جوری بهش نگاه می‌کند که انگار دیوانه‌اس! اما حالا، به خاطر فیلتر تلگرام عزیز و نبود برخی از امکاناتش توی واتس‌اَپ دیگه وضعیت اینطور نیست و پیامرسان‌های ایرانی‌ها هم تونستن که خودی نشون بدن و ما رو با قابلیت‌هاشو مستفیض کنن. برای همین هم، من تصمیم گرفتم که از این پیامرسان‌ها را بررسی کنم و تصمیم بگیرم که از کدوم‌ها یک از آن‌ها استفاده کنم. نتیجه این بررسی و امتحان کردن ها رو، می‌تونید در ادامه این یادداشت مطالعه کنید.

برای شروع، می‌خوام سراغ ایتا برم. یک پیامرسان تمام ایرانی که البته ظاهرش دقیقا تلگرامه و فقط رنگش نارنجی شده و همینطور زبان پیشفرضش انگلیسیه. حدود 9 میلیون کاربر فعال در ایران دارد و کانال‌های بسیاری هم توش هستن که غالباً تم مذهبی_خبری دارن یا فروشگاه پوشاک بانوان‌اند.

قابلیت های ایتا با تلگرام در یک سطح وجود دارد. اما شکل ظاهری مشابه که چه عرض کنم، کپیش احساس بدی رو به آدم منتقل می کند و کاری می کند که آدم فکر می کند حریم خصوصیش در خطر است. غیر از این مورد که طراحانش باید فکری به حالش کند، مشکل دیگری ندارد و اگر بخواهم از ۱۰ نمره بهش نمره‌ای بدم، بهش ۴ میدم به خاطر ظاهری شبیه به تلگرامی که دارد و ازش استفاده نمی‌کنم.

سروش پلاس یکی از بهترین جایگزین‌های تلگرام و یک رابط کاربری خیلی دوست داشتنی طراحی کرده است. امکاناتی که هم داره خیلی متنوع هستن و از نظر کیفی واقعا نرم افزار خیلی خوبیه.

تعداد کاربرانش بیشتر از ۲۳ میلیون نفر هستند. اما خب کاربران فعال حدودا ۷ میلیون نفر هستند که رقم خوبیه. از امکاناتش میشه به تماس تصویری و صوتی، کانال و گروه و ویترین و فضای ابری نام اشاره اشاره کرد که این پیامرسان رو هم تراز با تلگرام میده.

به طور کلی اگر بخواهم از ۱۰ بهش امتیاز بدم، امتیاز ۸ رو بهش میدم و ازش استفاده می کنم.

یکی از پیام‌رسان‌هایی که من واقعاً دوست دارم ازش استفاده کنم، پیام‌رسان گپ هست. پیامرسان فوق العاده بی‌نظیریه و توسط شرکت فناوری اطلاعات و توسعه سامان ساخته شده است. تمام مراحل طراحی به صورت اختصاصی و کپی برداری از تلگرام یا پیام‌رسان‌های مشابه غیرقابل استفاده. ظاهر سر و ساده‌ای دارد که به دل می‌شینه و از اونجایی که توسط یک شرکت تخصصی ساخته شده است، می‌تونم بگم امن‌ترین پیام‌رسان باشد. هر چند که این مورد رو به خودتون می‌سپارم.

قابلیت های متنوعی دارد. تلگرام قابل‌هاش با واتساَپ و یکی هستن. فقط توانایی کسب در آمد از کانال رو از طریق تبلیغات و کیف پول رو که به نوبه‌ی خودش ایده‌ی جالبیه و تنها نقطه ضعفش اینه که تبلیغی نداره. به عنوان مثال روبیکا اسمش رو در تمام بیلبوردهای شهر می‌بینید. سروش پلاس از طریق برخی صفحات پرفالوور اینستاگرامی تبلیغ می‌شه.(میتونه به صورت خودجوش باشه) اما گپ هیچ تبلیغاتی نداره و در نتیجه کاربران کمتری داره.

از نظر امنیت برای کودکان و نوجوانان گزینه‌های گوناگونی در نظر گرفته شده است. مثلا پیام امداد رو در کنارش برای نوجوانان ساختن و بخش کودکش رو هم از نظر می‌تونید فعال کنید.

در یک پیامرسان مطمئن، مطمئن باشید و مطمئن باشید که از رقباسی که می‌تونید استفاده کنید و لذت ببرید.

امتیاز از ۱۰: ۹

یکی از پیامرسانهای داخلی دیگه که خیلی هم دوست داشتنیه و من ظاهر و طراحیش رو دوست دارم، بله هستش. بله با حمایت بانک ملی ایران ساخته شده و علاوه بر قابلیت ارسال پیام، ساخت گروه و کانال و کسب در آمد، خدمات بانکی مرتبط با این بانک رو به صورت آنلاین به افرادی ارائه می دهند که برای افرادی که از این بانک خدمات می گیرند بسیار مفید هستند.

ظاهری بله به یک شکل دوست‌داشتنی طراحی شده و از نظر ظاهری امنیت شباهت زیاد به رقبای خارجیش ندارد.

تعداد کاربرانش رو بین دو تا چهار میلیون نفر تخمین میزنن و افرادی که بانک ملی استفاده می کنند و حساب دارن هستند، از این نرم افزار هم استفاده می کنند و پیامرسانش هم، به نوبه خود میتونه مفید باشه و برای کسب و کارهای خرد که مشکل پرداختن. دارن هم، بله تدبیراتی رو انجام داد که بتونن پرداخت‌ها رو درون خود نرم افزار بدن و مشکل ارسال رسید و صحت سنجی و … رو رفع کنه.

در کل پیامرسانی هست که آدم دوست داشته باشه ازش استفاده کنه و امتیاز ۸ از ۱۰ رو بهش میدم.

من خودم شخصا از بین پیام‌رسان‌های داخلی دو گزینه بله و گپ رو می‌دم. اما به نظرم گپ به خاطر امکاناتی که دارد و طراحی کاربریش می‌تونه به عنوان پیامرسان کاربردی تر باشه. ولی بله هم، قابلیت رشد و توسعه خوبی دارد و هر دوی اینها بتونن تبلیغات رو بیشتر کنن و کاربرانشون پیدا کنن، امکان انتخاب رو با بعضی پیامرسانهای خارجی دارن.

در کل امکانات همه‌شون، نسبت به واتس‌اَپ بیشتر؛ اما اصلی‌ترین دلیل عدم استفاده کاربران از این نرم‌افزارها از دست رفتن اطلاعات و ناامنی‌شان است که وظیفه خود را پیامرسان‌هاست که این اطمینان و اعتماد به وجود بیارن.

دلیل اینکه در مورد روبیکا حرفی نزدم، به خاطر این بود که مشخص نیست چیه. هم شبیه اینستاگرام، هم شبیه پیامرسان تلگرام داره و هم قابلیت‌های دیگه رو داره مثل پخش فیلم و امثالهم. در نتیجه پیامرسان حساب نمیشه و نظرم در مورد بخش پیامرسانش، همونیه که برای ایتا گفتم.

حقیقت این است که برای استفاده از یک پیام، آخرین آخرش شما باید بر اساس مخاطبین‌تون هستن یا نه انتخاب کنید. برای همین هم هست که تعداد نصب پیام‌رسان با نصب‌های فعال در پیام‌رسان‌های داخلی آنقدر تفاوت وجود دارد. چون مخاطبین نبودن و فقط یک بار نصب شده و بعد پاک شده.

بنابراین اصراری برای فعالیت در فلان پیامرسان داخلی یا خارجی نیست؛ اما از پیام‌رسان‌های داخلی که مطمئن هستیم امن هستند یا نیازهای روزمره ما را می‌توان می‌کند، باعث رشد و توسعه علوم مرتبط به این حوزه می‌شود که اتفاق خوبی هم هست.

بنابراین می توان توصیه کرد که اگر دوست داشتید، می توانید یکی از این پیام ها را که به نظرتون مطمئن باشید رو انتخاب کنید و در آن فعال بشید.

شما از کدوم پیامرسان داخلی استفاده می کنید؟ نظرتون در موردش چیه؟