چند خوک به مدت یک ساعت در آزمایشگاه بی‌تحرک و «مرده» بودند. هیچ خونی در بدن خوک‌ها در حال حاضر گردش نبود، قلب آن‌ها نمی‌تپید و هیچ اثری از مغزی مشاهده نمی‌شود. در همین حین گروهی از دانشگاه ییل در آمریکا ازطریق دستگاهی که به ماشین قلبی-ریوی شباهت داشت، مادهای ویژه را به درون بدن خوکهای مرده پمپاژ کردند.

اتفاقی که پس از پمپاژ محلول به درون بدن خوک‌ها رخ داد را درباره شکاف بین مرگ و زندگی از نگاه علم در ذهنمان ایجاد می‌کند. آزمایشگاه خوک‌های داخل با هیچ ویژگی «هوشیار» نمی‌شود، بااین‌حال سلول‌های ظاهراً مرده‌ای آن‌ها دوباره به زندگی برگشتند.

پس از جریان درآمدن محلول ویژه در رگ‌ها و شریان‌های خوک‌ها. OrganEx نامیده‌اند) قلب این حیوانات دوباره شروع به تپیدن کرد. سلول‌های موجود در اندام‌های آن‌ها شامل قلب، بیماران، کلیه‌ها و مغزها دوباره به کار افتادند و بدن خوک‌ها متوجه خوک‌های مرده هرگز حالت سفت‌شده پیدا نکردند.

دیگر خوک‌هایی که به مدت یک ساعت مرده بودند به دستگاهی به نام ECMO متصل شدند. ECMO خون را به درون بدن خوک‌های مرده پمپاژ کرد. این گروه از خوک‌ها با سفت‌شدگی بدن، می‌شوند، اندام‌هایشان متورم و آسیب دیده و رگ‌های خونی‌شان پاره می‌شوند و در پشتشان که خون جمع می‌شد، لکه‌های بنفش هستند.

دانش دانشگاه یل جزئیات مطالعه خود را که به زنده شدن اندام خوکهای مرده منتهی، در مجله علمی نیچر منتشر کرده است. آن‌ها می‌گویند هدفشان این است که از افراد اندام فوت‌شده را به فاصله‌هایی طولانی‌تر کنند تا بتوانند جان خود را بیشتر ازطریق پیوند عضو نجات داد. پژوهشگران همچنین می‌گویند که فناوری‌هایی توسعه‌یافته‌شده توسط آن‌ها جلوی آسیب به قلب پس از حمله‌های شدید قلبی یا آسیب به مغز پس از سکته‌ای شدید مغزی را می‌گیرند.

حقوق استاد ایرانی-آمریکایی در دانشگاه دوک: «این اتفاقی باورنکردنی و تکان‌دهنده است»

استیون لیتممتخصص اخلاق زیستی (بیواِتیک) در دانشگاه ییل که با پژوهشگران همکاری نزدیکی داشته است، می‌گوید این مطالعه‌های جدید صرفاً شروع ماجرا است. او در مصاحبه‌ای خود با نیویورک تایمز گفت که فناوری جدید بسیار زیاد است تا در انسان استفاده شود.

اعضای گروه متشکل‌از پژوهشگران دانشگاه ییل که توسط دکتر نناد سستان (استاد علوم اعصاب) رهبری از انجام OrganEx در احیای سلول‌ها «حیرت‌زده» شدند. دکتر دیوید آندریویچعصب‌شناس در دانشگاه ییل و یکی از نویسندگان مقاله، می‌گوید: «نمی‌دانستیم که انتظار چه چیزی داشته باشیم. هر چیزی که ساخت برای ما باورنکردنی بود.»

اطلاعات دیگری که در مطالعه‌های بعدی نقشی مشابه دارند نیز به شکلی از این مطالعه شگفت‌آور شدند. نیتا فراهانیدانشمند ایرانی-آمریکایی و استاد حقوق در دانشگاه دوک که روی پیام‌های اخلاقی، حقوقی و اجتماعی فناوری‌های نوظهور مطالعه انجام داد، می‌گوید: «این، اتفاقی باورنکردنی و تکان‌دهنده است.» دکتر فراهانی یافته‌های چند تحقیقی درباره تعریف مرگ ایجاد می‌کند: «ما مرگ را یک پدیده فرض می‌کنیم، مرگ یک حالت وجودی است. آیا شکل‌های برگشت‌پذیر مرگ هم وجود دارند؟»

پروژه زنده کردن اندام خوکهای مرده چند سال پیش آغاز شد. در آن زمان همین گروه از تحقیقات دانشگاه ییل آزمایشی مشابه را روی مغز خوک‌های مرده‌ای متعلق به یک کشتارگاه انجام دادند. چهار ساعت پس از مرگ خوک‌ها، پژوهشگران محلولی شبیه به OrganEx به نام BrainEx ‌را به خوک‌ها تزریق کردند و سلول‌های مغزی را دیدند که در حالت طبیعی باید مرد باشند، می‌توان احیا کرد.

دکتر زوانمیر ورسلیایکی دیگر از اعضای تیم دانشگاه یی، همین موضوع باعث شد که از خود بپرسند که کل اندام‌های بدن را زنده کنند یا نه.

مقایسه نوار قلب و بیماران و کلیه خوک زنده شده با OrganEX و خوک عادیدر بالا نوار قلب خوک‌ها، در وسط سلول‌های بدن و در پایین سلول‌های کلیه را می‌بینید. تصاویر سمت راست مربوط به خوک‌هایی است که محلول OrganEx به درون بدن آن‌ها وارد می‌شود و تصاویر سمت چپ خوک‌های دیگر را نشان می‌دهند. همان‌طور که در تصاویر سمت راست می‌بینید، قلب شروع به تپیدن کرده و یکپارچگی بافت و برخی از عملکردهای سلول‌های بازیابی شده است.

اطلاعات می‌گویند محلول OrganEx، داروهای حاوی داروهای ضدمصرف، داروهایی برای جلوگیری از سلول های مرگ، مسدود کننده های عصبی و نوعی هموگلوبین مصنوعی مخلوط شده با خون هر حیوان بود. عامل می‌گویند دلیل استفاده از مسدودکننده‌های عصبی، کاهش فعالیت‌های نورون‌ها و جلوگیری از احتمال هوشیار شدن خوک‌ها بوده است.

پس از تزریق محلول OrganEx و احیای اندام خوک‌ها، محققان یک‌سری انجام می‌دهند تا مطمئن شوند که حیوانات در حال حاضر رنج می‌بینند: خوک‌ها قبل از کشته شدن ازطریق توقف ضربان قلب، بیهوش شدند و بیهوشی آن‌ها در طول آزمایش ادامه پیدا کردند. به‌علاوه، مسدودکننده‌های عصبی در محلول OrganEx جلوی فعالیت سلول‌های عصبی را می‌گیرند تا از فعال نبودن مغز مطمئن شوند. پژوهشگران همچنین حیوانات را سرد کردند تا واکنش‌های شیمیایی را کاهش دهند. تمام سلول‌های مغز زنده بودند، اما هیچ نشانه‌ای از فعالیت عصبی سازمان‌یافته‌های همگانی در مغز دیده نمی‌شد.

خوک‌های مرده پس از احیا شدن توسط OrganEx و بر اثر دریافت محلول حاجب یددار، سر خود را تکان دادند.

مطالعه‌ی اخیر به یافته‌های شگفت‌انگیز منتهی شد: خوک‌هایی که از محلطریق OrganEx احیا شده بودند، پس از دریافت محلول حاجب یددار (برای تصویربرداری)، سر خود را تکان دادند. دکتر استیون لیتم می‌گوید، علم دلیل حرکت سر خوک‌ها را نمی‌دانند، بااین‌حال هیچ نشانه‌ای از کنترل مغز در این حرکت دیده نشده است.

دانشگاه ییل می‌گوید به‌دنبال ثبت این فناوری جدید است. دکتر سستان بعدی اظهار کرد: این می‌کند قدم می‌گذارد که ببیند اندام‌های احیا شده به‌خوبی فعالیت می‌کنند و می‌توان از آن‌ها برای پیوند استفاده کرد یا خیر. مدتی پس از مشخص شدن جواب این سوال، پژوهشگران آزمایش‌های قدیمی می‌روند تا دریابند آیا امکان احیای قلب یا آسیب‌دیده ازطریق‌ول OrganEx وجود دارد یا خیر.

مجله علمی نیچر می‌گوید از دو کارشناس مستقل درخواست کرده است. دکتر رابرت پورت، پیوند جراح عضو در دانشگاه خرونینگن هلند، می‌گوید که احتمالاً می‌توانم از سیستم مورد اشاره برای احیای تعداد از اندام‌ها به منظور انجام پیوند استفاده کنم.

دکتر پورت در مصاحبه‌های تلفنی با نیویورک تایمز می‌گوید که ممکن است در آینده از OrganEx در افرادی که آسیب مغزی به شدت آسیب دیده‌اند تا حدی که امکان بازگرداندن آن به زندگی عادی وجود نداشته باشد، ممکن است. او می‌کند که احتمالاً نمی‌توانم از محلول OrganEx برای مصرف بیماری‌های مغزی استفاده کنم.

مقالات مرتبط:

دکتر پورت می‌گوید در اکثر کشورهای مختلف تعریف شده است که طبق آن به مدت پنج دقیقه پس از خاموش شدن دستگاه‌های مصنوعی و قبل از برداشته شدن توسط جراح، هیچ‌کس اجازه نمی‌دهد فرد فوت‌شده دست بزند. این پزشک باسابقه می‌افزاید قبل از رسیدن به فرد به اتاق عمل زمان بیشتر اسپری می‌شود و پس از گذر از این زمان ممکن است این زمان ممکن باشد به حدی آسیب دیده باشد که دیگر نمی‌توان از آن استفاده کرد.

به گفته دکتر پورت، گاهی اوقات پس از جدا کردن دستگاه‌های طبیعی، بیمار به‌صورت فوری فوت نمی‌کند و قلبش در حالت بسیار ضعیف به تپش ادامه می‌دهد تا اندام‌ها سالم بمانند. دکتر رابرت پورت می‌گوید در برخی از اعضای تیم عضو «دو ساعت» منتظر می‌مانند تا بیمار شوند. پس از گذر از این دو ساعت، اگر بیمار همیشه زنده باشد، پزشکان شاغل برای بازیابی اندام‌ها انجام نمی‌دهند.

درنتیجه‌ای سیاست صنعت پزشکی، ۵۰ تا ۶۰ درصد از افرادی که پس از جداسازی دستگاه‌های طبی طبیعی فوت می‌شوند و خانواده‌هایشان خواستار عضو آن‌ها هستند، نمی‌توانند انجام دهند. دکتر پورت می‌گوید که اگر OrganEx با بازیابی این اندام‌ها را پس از مرگ داشته باشد، میزان این سیستم «عظیم» خواهد بود و تعداد بسیار بیشتری از این سیستم‌ها برای انجام پیوند دردسترس پزشکان قرار خواهد گرفت.

فناوری OrganEx احتمالاً تحولی عظیم در حوزه‌ی پیوند عضو ایجاد می‌کند

برندن پرنتوکیل متخصص اخلاق که به‌عنوان مدیر سیاست‌های اخلاقی پیوند عضو و تحقیقات دانشکده پزشکی گراسمن دانشگاه نیویورک می‌شود، درباره‌ی مطالعه‌ی اخیر نظر داده شده است. او در مصاحبه‌ای تلفنی با نیویورک تایمز گفت پروژه‌ای OrganEx «سؤالاتی مشکلات درباره زندگی و مرگ» در ذهن ایجاد می‌کند. او میگوید: «براس تعریف مرگ پذیرفته شده از نگاه علم پزشکی و قانون، این خوکها مرده بودند. یک سوال مهم مطرح می‌شود: چه نوع عملکردی شرایط تغییر را دارد؟»

آقای پرنت این سوال را می‌پرسد که اگر پژوهشگران در محلول خود از مسدودکننده‌های عصبی استفاده نمی‌کنند و مغز حیوانات را دوباره به کار می‌افتد، آیا خوک‌ها هنوز مرده بودند؟ اگر هدف اصلی حفظ اعضای بدن برای انجام پیوند عضو باشد، این موضوع مشکلات اخلاقی ایجاد می کند. برندن پرنت می‌گوید خوک‌ها در طول انجام آزمایش، درجاتی از هوشیاری خود را به دست آوردند. به گفته‌ی این متخصص اخلاق، در صورتی که بیمار دچار سکته‌ی مغزی شدید یا غرق‌شدگی باشد، می‌توان هدف اصلی OrganEx را بازیابی عملکرد مغزی کرد.

پرنت می‌گوید: «اگر می‌خواهم این فناوری را به نقطه‌ای برسانیم که به مردم کمک کند، باید ببینیم که بدون وجود عامل‌کننده‌های عصبی چه اتفاقاتی در مغز رخ می‌دهد.»

به عقیده‌ی برندن پرنت، OrganEx در نهایت باید روی انسان آزمایش شود، بااین‌حال ممکن است احتمالی روی انسان مستلزم همفکری و تأمل زیاد توسط متخصصان اخلاق، متخصصان مغز و اعصاب و عصب‌شناسان باشد: «این که چگونه می‌توانم به آن نقطه برسیم، سؤال مهمی. است. داده‌هایی که دردسترس داریم، چه زمانی این کار را توجیه می‌کند؟»

مشکل دیگر، پیامدهای OrganEx برای تعریف ما از مرگ است. اگر OrganEx نشان دهد مدت‌زمان یافتن سلول‌ها و اندام‌ها پس از مرگ بسیار بزرگ‌تر از تصورات قبلی، تغییر در قوانین امروزی برای تعیین زمان مرگ افراد اعمال می‌شود. پرنت می‌گوید چنین شرایطی در نگاه اول عجیب است، اما «تفاوت زیادی با آنچه در مسیر تولید دستگاه‌های طبی مصنوعی پشت سر گذاشتن، ندارد.»

اگر دوست داشتی امتیاز دادن یادت نره!