مقیسه گفته بود که در صورت رعایت قانون از پلتفرم‌ها حمایت می‌کنند. برخی از سامانه‌های نمایش درخواستی اشتباهاتی که به کسر امتیاز آن‌ها می‌پردازد، می‌شود. بنابراین اگر روند کاهش امتیاز آن‌ها ادامه پیدا کند و به کمتر از حداقل امتیاز لازم برای فعالیت برسد، باید قانونی را انجام داد.

سعید مقیسه، سازمان تنظیم مقررات رسانه‌های صوت و تصویر فراگیر (ساترا) در همین اظهارنظر رئیس‌جمهور کرد که بدون شک مهم‌ترین اولویت فعالیت‌های سازمان تنظیم مقررات‌های صوت و تصویر فراگیر (ساترا)، اجرای قوانین و اسناد بالادستی است و در این زمینه هیچ‌گونه تعارفی ندارد. ندارد اما او دیگر درباره مصادیق این قوانین حرفی نزد و همین باعث شد که دست‌اندرکاران پلتفرم‌های خانگی از رفتار با رفتارهای ساترا سخن بگویند. تنها سه روز بعد از این سخنان خبری منتشر شد مبنی بر اینکه سریال جیران به‌طور موقت پخش نمی‌شود. تهیه‌کننده سریال جیران هم در گفت‌وگویی عنوان می‌کند که ساترا حداقل برای خودش ارزش قائل است.

در این میان محمد جواد شکوری مقدم، مدیر عامل هلدینگ صباایده هم نسبت به اتفاقات اخیر و ساترا واکنش نشان داد و در یادداشتی نوشت:

«بنده اصولاً شنونده و یادگیرنده هستم، ولی حس کردم شاید لازم باشد کمی سفره مردم را بگشاییم. اول این که ما با صداوسیمای آقای جبلی عزیز شروع کردیم. ما نامه به آقای جبلی زدیم و در خصوص محتوای و تهاتر محتوای صحبت کردیم. ولی همگی بی جواب و بی نتیجه بود، ما هرچه از ساترا به‌دلیل نفس و ذات صداوسیمایی‌اش می‌دیدیم (به‌خصوص در دوران اخیر که اتمسفر معاونت فضای مجازی صداوسیما، ساترا را مدیریت می‌کند) ناجوانمردی، ناصوابی و کارشکنی بود. حد انتها هم ندارد، یک سیکل کاملاً معیوب. روزهای اول ساده شروع شد، مجوز انتشار بود و ممیزی کلی! روزهای آخر حتی پست‌های شبکه‌های اجتماعی را باید می‌کردند، همانقدر سنگین، سهمگین و بسته بودند.

تمام را خوابانده بودند، همین دوستی که اسمش تولید کننده تولید (حسام‌پور)، دو ماه، نامه‌های به فرودگاه امام بابت معرفی تیم برای سریال «یاغی» را روی میزش بی‌پاسخ گذاشته بود و 20 نفر از عوامل تولید معطل بودند. چون معتقد بود سریال سیاه‌نمایی است! دوستان ارشاد می‌دانند نامه‌های ناجی هنر کمتر از یک ساعت در ارشاد امضا می‌شود و تولیدکننده را راه می‌اندازند.

سریال یاغی ۱۹ خرداد ۱۴۰۰ با مطالعه کامل فیلم‌نامه کلی از ساترا دریافت کرده بود، ولی بزرگواران پس از پایان ۹۰ درصد تولید، ده صفحه اصلاحیه در سطح فیلم‌نامه به سریال داده بودند! تمام و روح ما را داغون کردند.

تک‌تک سریال‌های ما از چالش‌های مضحکانه است. سریال «ساعت» را ماه پنجم سال ۱۴۰۰ در ساترا ثبت کرده بود، پس از کلی منت و القاعده در ماه بهمن سال ۱۴۰۰ تایید کلی انتشار و باور می‌تان ایران دو روز بعد از تماس که آقای بهرنگ علوی در ماه دی سال ۱۴۰۰ بود. نامه ممنوع الکاری شد و سریال امکان انتشار ندارد؟ گفتیم توضیح دادیم آیا می‌شود؟ پروژه‌ای که تمام شده را تولید می‌کند؟ نهایت پیشنهاد تیم صیانت صداوسیما می‌دانید چه بود؟ فرمودند آقای شکوری از بهرنگ علوی و تهیه‌کننده سریال شکایت کنند و از دادگاه قضایی خود را مطالبه کنند. همین‌قدر ابتذال در منطق!

ما دمان خون آقایان و خانم‌های محترم، بابت هر سریال، شخصیت و روحیه و انگیزه ما را پاره‌پاره می‌کنند. اصلاً امر غریبی نیست، همین حالا در صداوسیما این فضا به فرآیند روتین و روزانه تبدیل می‌شود، اما در اینجا خاص است، با بیت‌الل هرچه می‌شود به همه چیز و خدایشان مربوط می‌شود. ما حرف ناآشنایی نداریم، همه حرف ما این است که رگولاتور یا تنظیم‌گر ما نباید رقیب و ذینفع باشد. این حرف شرعاً، اخلاقاً و قانوناً حق و صحیح است. حرف های دیگر پلتفرم های VOD هم تا یک ماه قبل همین بود و هم نامه ای به ریاست قوای مختلف با همکاری هم نوشت. ولی امروز ممکن است چیز دیگری باشد که برای بنده محترم است ولی بنده و همکارانم در فیلیمو این خواسته را به‌حق خود می‌خواهد که به‌دنبال رگولاتوری بی‌طرف شود، دنبال می‌کنیم.

برادر بزرگوارم آقای جبلی، در سازمانی با آن عرض و طول و پیچیدگی و درد ایستایی، چگونه می‌توان تیم‌های جوان بخش خصوصی و شرکت‌های دانش‌بنیان را با سرعت و هیجان بالا مدیریت کرد؟ هرگز نمی‌شود، حتی اگر از رشد و توسعه ما خوشحال باشیم که باورش از نظر منطقی سخت است، اصلاً ابزار و سیستم فکری-عملیاتی لازم در سازمان وجود ندارد.

ما اشتباه نداریم؟ حتماً داریم. همه محتواهای ما از نظر فرهنگی و کیفی بی نقص است؟ حتماً نه. آیا در سیمای ملی می شود ادعای بی نقصی کرد؟ بسم الله، بسازند ما نقد کنیم.

ولی از ۴ سال قبل که شروع به تولید کرد. تا امروز پیشرفت و اصلاح فرآیندمان و مسیرمان کاملاً قابل ارزیابی است. سینمای کشور دارای سالی 300 میلیارد تومان است که در سالی 1300 میلیون تومان تولید شده است. این امر خطیر نمی‌تواند یکسره تحت مدیریت صداوسیما باشد، آن هم در این شرایط خاص از نظر تولید و مخاطب باشد.

عقل جمعی‌تری برای تنظیم این صنعت لازم است. شورای عالی انقلاب فرهنگی، وزارت ارشاد، شورای عالی فضای مجازی، صداوسیما، وزارت ورزش و جوانان. فیلیمو کاملاً مشتاق رگولاتور است ولی رگولاتوری دانا، بی‌طرف و علاقه‌مند به رشد صنعت. مگر می شود؟ هنوز چهار ضوابط به خط ما ابلاغ نشده و انتظار می‌رود در انتزاعی‌های ما وجود داشته باشد؟ تا کی باید سلیقه شخصی اقای ایکس و ایگرگ به‌جای محیط روشن بر تولیدات بخش خصوصی باشد؟ بهخدا نمیشود. بهخدا این راه به ناکجا آباد است. زیاده گفتم، آذرخواهم. ولی به عراضم فکر کنید.»

اگر دوست داشتی امتیاز دادن یادت نره!